خاورشناس اسپانيايى سيمونت نيز از پى دوزى مىرود و مىگويد مسيحيان مملكت غرناطه شديدا مورد سركوب و فشار مسلمانان بودند و در اثر خوى تعصبآميز مرابطين كليساهايشان ويران گرديد و شعائر و رسومشان مورد تطاول قرار گرفت .
مسيحيان سالى چند به اين خواريها تن در دادند ، عاقبت مصمم شدند كه از آلفونسوى محارب يارى خواهند . در اين سالها صيت قوت و فتوحات آلفونسو سراسر شبه جزيره را فراگرفته بود . و در همه جا از پيروزيهاى آلفونسو بر ضد كفار ( يعنى مسلمانان ) سخن مىرفت « 1 » . ولى بعدها خواهيم ديد كه دادخواهى از پادشاه آراگون با آن سازوبرگ جنگى كه در نهان آماده كرده بودند ، توطئه بزرگى بود كه براى از بن بركندن دولت اسلامى اسپانيا تدارك ديده بودند .
چون صيت پيروزيهاى آلفونسوى محارب در سراسر اندلس منتشر شد و معاهدين نيز ديدند كه فرصت فرارسيده ، به او نامه نوشتند و پىدرپى رسول فرستادند و به جنگ با اندلس و تصرف غرناطه ترغيبش كردند . غرناطه پايتخت حكومت مرابطين در اندلس بود . ازاينرو مسيحيان غرناطه براى خود نقش اصلى را قائل بودند .
اينان عهدنامهاى كه نام دوازده هزار تن از جنگجويان دلاورشان در آن آمده بود نزد آلفونسو فرستادند و گفتند كه چون پاى اقدام در ميان نهد شمار كثير ديگرى آشكار خواهند شد . همچنين در همان هنگام شرحى در وصف غرناطه و نعمت و ثروتى كه در آن نهفته بود براى او فرستادند و محصولات و چشمهسارها و نهرهاى پرآبش را وصف كردند و از آبادانى شهر و وسعت آن چيزها نوشتند .
اين نامه از يكسو و آن استغاثه و دادخواهى از ديگر سو ، در آلفونسوى محارب موثر افتاد و همت او برانگيخت و ديگ طمع او به جوش آورد . آلفونسو دريافته بود كه اكنون پس از شكست نيروى مرابطين در كتنده بهترين موقعيتى است براى حمله به اندلس و رسيدن به آرزوى دير سالهء خويش .
آلفونسو در اول ماه شعبان 519 ه / سپتامبر سال 1125 م با چهار هزار « 2 » يا پنج هزار « 3 » سوار و انبوهى از پيادگان و تيراندازان كه شمارشان به پانزده هزار نفر
هامش
( 1 ) .. 547 . P , anapsE ed sebarazoM sol ed airotsiH ; tenomiS . j . F . 1( 2 ) . الحلل الموشيه ، ص 67 .
( 3 ) . ابن عذارى ، البيان المغرب ( اوراق محطوط ياد شده ) ص 83 .