خود بيشتر مواقع نيز باهم نمىساختند . عبد الرحمان از اين موقعيت سود فراوان برد و يكيك مخالفان را تنها در ميدان معارضه شكست داد و توانست آتش فتنههايشان را فرونشاند و نيروهايشان را درهم شكند و خود پس از هر پيروزى قوت و قدرت بيشتر مىيافت و دشمنان او بيشتر روى در سراشيب ناتوانى مىنهادند ، تا آنگاه كه همگان را از ميانه برداشت .
تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — صفحة 168
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص١٦٨