بزرگ و بينش علمى او هميشه راهگشا بود . طى پنجاه سال گذشته در جبههء طبّ با شكوهى خاصّ فرمان مىداد و كمتر كسى با او سهيم و شريك بود .
شفاء الملك در 1896 م . در گجرات ( پاكستان ) به دنيا آمد . پدرش مولانا قاضى فضل الدّين شاگرد مفتى صدر الدّين آزرده و در بخش تاريخ ايالت كشمير مقام سرپرستى داشت . شفاء الملك تحصيلات ابتدايى را در گجرات انجام داد و طبّ را در لاهور آغاز كرد و از مدرسهء طبّيهء دهلى فارغ التحصيل شد . در اوريانتال كالج لاهور و مدرسهء نعمانيه و مدرسهء اسلاميه لاهور نيز تحصيل كرد . از شاگردان خاصّ حكيم اجمل خان محسوب مىشد . مدّتى نيز در طبّيهء كالج دهلى تدريس كرد و بعد از آن در بمبئى مطب باز كرد . در سال 1920 م . در لاهور اقامت گزيد و تا آخر حيات در همانجا سكونت داشت .
جناب حكيم علاوه بر شهرت در سياست طبّى به عنوان معالج و مؤلّف نيز شهرت فوق العادهاى به دست آورد . او پزشك مخصوص رئيس الوزراى پنجاب قبل از تجزيه سرسكندر حيات بود . با علامه اقبال نيز روابط دوستانه داشت و به عنوان معالج او در محافل علمى و ادبى معروف شد .
جناب حكيم رئيس طبّيهء كالج لاهور و رئيس كنفرانس طبّى پاكستان و رئيس هيئت مديرهء طبّى بود كه دولت پاكستان تأسيس كرده بود . مجلّهء ماهانه مشير الاطبّاء به مديريّت او در تاريخ مجلّات طبّى مقامى برجسته به دست آورد . بعد از او فرزند گرامىاش حكيم آفتاب احمد قرشى ( متوفّى 16 دسامبر 1981 م . ) مديريّت آن را به عهده داشت .
شفاء الملك در 1956 م . مشرّف به حج بيت اللّه شد و به كشورهاى مختلف خاورميانه سفر كرد . در كنفرانس اسلامى بغداد نيز شركت داشت .
تأليفات او سرمايهء باارزش طبّى است . او موجز القانون را به نام مختصر الكلّيّات به زبانى مصطلح ترجمه و شرح كرده است و در آن عكسها و واژهنامه نيز آمده است .
آقسرائى را نيز ترجمه و شرح كرده است . اين كتاب به نام كلّيّات آقسرائى در دو جلد
قانون ابن سينا ، شارحان و مترجمان آن ( فارسى ) — صفحة 179
مساهمون: ظل الرحمن
ص١٧٩