عنوان استاد تشريح و منافع الاعضاء آغاز به كار كرد . در سال 33 - 1932 م . در طبّيهء كالج دهلى اعتصابى شديد عليه هيئت امنا ( كه حكيم محمّد احمد خان دبير و قاضى عبد الغفار معاون دبير آن بود ) روى داد و پس از آن اعتصاب غذا ، بعضى از استادان كالج را اخراج كردند و عدّهاى را به جاى آنان استخدام كردند كه حكيم خواجه رضوان احمد و حكيم احسان على قادرى و حكيم اكرام على و غيره از آن جمله بودند .
بنابراين حكيم خواجه رضوان احمد در 1935 م . از پتنه به دهلى انتقال يافت . او در طبّيهء كالج درس منافع الاعضاء تدريس مىكرد و از استادان بسيار شايستهء كالج به شمار مىآمد . در سال 1947 م . قبل از تجزيهء هند در دهلى شورش و بلوايى راه افتاد و در آن تنها فرزندش رضى احمد شهيد شد و او تحت تأثير شديد اين حادثه قرار گرفت . بينايى او كاملا ضعيف شد . در 1947 م . كمى پيش از تجزيهء هند به عنوان رئيس سيلهت طبّيهء كالج به سيلهت رفت و حدود بيست سال رئيس آن دانشكده بود . در سال 1967 م .
بازنشسته شد و به كراچى رفت . در آنجا جامعهء طبّيهء شرقيه از خدمات تدريسى او بهرهمند شد . در روز هشتم دسامبر 1972 م . در كراچى وفات يافت .
جناب حكيم در دهلى يك مؤسّسهء انتشاراتى به نام دار التأليفات تأسيس كرده بود كه كتابهاى باارزش او در آنجا انتشار يافت . آن مؤسّسه در سال 1947 م . در شورش و بلوا از بين رفت . او پس از انتقال به كراچى دار التأليفات را مجددا تأسيس كرد .
حكيم صاحب در هند به عنوان مؤلّف و مترجم كتب طبّى نيازى به معرّفى ندارد .
كتابهاى متعدّد او جزو كتابهاى درسى است و در محافل علمى طبّ از او تقدير به عمل مىآيد . كتاب او منافع الاعضاء ، به زبان اردو ، كتابى است بلندپايه و حجيم .
چهارمين چاپ آن را در پيش خود دارم كه در ماه ژوئيه 1951 م . به چاپ رسيده است .
ترجمه و شرح كلّيّات ، ترجمهء حمّيات قانون مع حاشيهء شريف خان ، ترجمهء موجز القانون ، ترجمهء كلّيّات نفيسى ، ترجمهء علاج الامراض ( بياض بزرگ ) ، ترجمهء شرح اسباب مع
قانون ابن سينا ، شارحان و مترجمان آن ( فارسى ) — صفحة 177
مساهمون: ظل الرحمن
ص١٧٧