است . ترجمهء آقسرائى او در مطبعهء گلزار محمّدى در ميرت در 1309 ه . / 1892 م .
چاپ شده است . 2
1
حكيم محمّد امين الدّين
ترجمهء نفيسى
براى تدريس حكيم جميل خان ، حكيم مولوى عبد اللّه را منصوب كرده بودند ، چون او درگذشت ، براى تدريس به جستوجوى استادى باصلاحيّت پرداختند . مسيح الملك حكيم اجمل خان مولوى محمّد امين الدّين را انتخاب كرد و او از امروهه به دهلى آمده به تدريس جميل خان پرداخت . در سال 1921 م . مدرسهء طبّيه به طبّيه كالج ( دانشكدهء طبّ ) تبديل شد و ايشان پروفسور معالجات و معاون دانشكده تعيين گرديد . بدينطريق او اوّلين طبيبى بود كه به مقام معاونت دانشكده رسيد . نخستين رئيس اين دانشكده دكتر حبيب الرحمن بود . به معاونت بخش آيورويديك هرى رنجن مجومدار انتخاب شد .
او پدر آسوتوش مجومدار بود .
حكيم محمّد امين الدّين فرزند كلب على خان و از اهالى شاهآباد بخش رامپور بود .
در 1875 م . متولّد شد . مدرك درس نظاميه را از مولانا سيّد احمد حسن محدّث امروهوى به دست آورد و دورهء تحصيلات طبّ را پيش او به اتمام رساند . در مطب حكيم عبد السلام امروهوى تمرين تشخيص و نسخهنويسى را انجام داد . او در مدرسهء اسلاميهء امروهه تحصيل كرده بود و در همانجا استاد شد . همهء دانشجويانى كه از مدرسهء امروهه به مدرسهء طبّيهء دهلى آمده بودند از شاگردان حكيم محمّد امين بودند و در منطق و فلسفه استعداد بالايى داشتند . مولوى حكيم عبد الرشيد خان رئيس مدرسهء طبّيه دهلى نه تنها فردى دانا و عالم بود بلكه از دوستداران شاگردانى بود كه منطق و فلسفه را خوب ياد گرفته بودند . چون دانشجويان امروهه در منطق و فلسفه ممتاز بودند ، در مدرسهء طبّيه