اى مرگ ! كه هرگز رها كنندهء من نيستى ، پس هر چه زودتر بيا و مرا نيز از اين زندگى ، رها و خلاص نما ترا بصير و خبرهء كسانى مىبينم كه من آنان را دوست مىدارم مثل اينكه كه تو با رهنما به سراغ آنان مىروى .
مؤلف گويد : حال و وضع امير المؤمنين ( ع ) چه قدر شباهتى به حال فرزند دلبندش حسين ( ع ) داشت آن هنگام كه تنها ياور و برادر خود عبّاس ( ع ) را از دست داده بود و او را افتاده بر روى خاك و شن كربلا يافت كه به رو ، در سطح آن سرزمين افتاده است در حالى كه هر دو دستش بريده است و چهرهاش خاكآلود و بدنش آغشته به خون و شن و خاك مىباشد .
روايت شده است در جنگ احد هنگامى كه حمزه ( رضوان خدا بر او باد ! ) شكمش از سوى دشمن پاره پاره شد و جگرش بيرون آورده شد و سر و صورت او از سوى جگرخوارن ( مثله ) گرديد هنگامى كه جنگ پايان يافت رسول خدا ( ص ) فرمود كسى از وضع عمويم حمزه اطلاع دارد ؟ حارث بن صمّه گفت من جايگاه او را مىشناسم پس آمد تا در جايگاه شهادت او ايستاد ولى نتوانست خبر ناگوار كشته شدن حمزه را به پيامبر بزرگوار اسلام برساند پس پيامبر خدا ( ص ) به امير المؤمنين ( ع ) فرمود : على جان در جستجوى عمويت حمزه باش ! پس على ( ع ) به جايگاه شهادت حمزه رسيد و او را با آن وضع دلخراش ، مشاهده نمود پس بالاى سر نعش حمزه ايستاد و نتوانست برگردد و خبر شهادت او را به پيامبر اسلام ( ص ) برساند
پيامبر خدا ( ص ) خود شخصا به جستجوى عمويش حمزه پرداخت و نعش او را يافت و بالاى سر او ايستاد و هنگامى كه چشمش به آن پيكر قطعهقطعه شده و بريده بريده افتاد به شدّت گريست سپس فرمود : خدايا ! حمد و سپاس مخصوص توست و شكايتم به تو است خدايا تو پناه و كمك من در تمام احوال هستى سپس فرمود : اگر من به قاتل تو دسترسى پيدا كنم او را مثله و قطعهقطعه خواهم نمود آيهاى نازل شد كه خداوند متعال در آن آيه مىفرمود :
« وَ إِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما عُوقِبْتُمْ بِهِ وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ . . . »
اگر جز او پا عقوبت روبهرو شديد و پس به آن صورت كه عقوبت شدهايد عقوبت دهيد و اگر صبر نموديد قطعا خوب و شايستهء صابران خواهد بود .
پيامبر خدا ( ص ) دو بار فرمود : خدايا صبر و شكيبائى پيش مىگيرم ! روايت شده است پس از مشاهدهء آن وضع دلخراش حمزه ، پيامبر خدا ( ص ) عباى خود را به روى حمزه كشيد ولى وضع جسمى او به گونهاى بود كه اگر به طرف پاهاى او كشيده مىشد طرف سر او بازمىماند و اگر به طرف سر او كشيده مىشد پاهاى او بىحفاظ مىماند پس با عبا روى صورت و سر او را پوشاند و علف و روئيدنيها را روى پاى او افكند و صحنه را ترك كرد .