دودان بن اسد بن خزيمه بن اسدى صيداوى ( صيدا شاخهاى از قبيله اسد بوده است ) ، در بنى اسد مردى شريف ، و دلير و مخلص در محبّت اهل بيت ( ع ) بود .
ابو مخنف گفته است : بعد از مرگ معاويه شيعيان در منزل سليمان بن صرد خزاعى ، اجتماع كردند و نامههائى به حسين بن على ( ع ) نوشتند و او را دعوت به بيعت كردند و بوسيله عبد اللّه بن سبع و عبد اللّه بن وال آنها را فرستادند و بعد از دو روز ، نامهاى همراه قيس بن مسهّر صيداوى و عبد الرحمن بن عبد اللّه أرحبى به آن حضرت فرستادند و باز بعد از دو روز ، نامهاى به وسيله سعيد بن عبد اللّه و هانى بن هانى فرستادند و مضمون نامهها چنين بود : « به حسين بن على ( ع ) ، از شيعيان مؤمن . أمّا بعد پس بشتابيد همانا مردم چشم انتظار تو هستند و به احدى جز تو نظر ندارند . پس ، بشتاب ! بشتاب ! و السلام » .
در نتيجه حسين ( ع ) مسلم بن عقيل را خواست و او را به كوفه فرستاد و همراه او قيس بن مسهّر و عبد الرحمن أرحبى را و چون به « مضيّق » از بطن خبت رسيدند ( چنان كه قبلا ذكر شد ) راهنما ، راه را گم كرد و با تشنگى مواجه گشتند و پس از مدتى به راه رسيدند و مسلم ( رض ) با نامهاى قيس را به خدمت امام فرستاد و جريان را گزارش كرد و چون قيس نامه را ابلاغ كرد پاسخ نامه را گرفت و برگشت و به مسلم رسيد و با هم به سوى كوفه حركت كردند .
راوى گويد : چون مسلم ( رض ) اجتماع مردم كوفه را بر بيعت امام ( ع ) ديد نامهاى نوشت و همراه قيس و عابس شاكرى و شوذب بردهء آنان ، به خدمت حضرت فرستاد و قاصدان ، نامه را در مكّه به حضرت رساندند و در معيّت ايشان به سوى كوفه حركت كردند .
ابو مخنف روايت كرده است كه : چون حسين ( ع ) به « حاجز » از بطن الرمه ، رسيد نامهاى خطاب به مسلم و شيعيان كوفه نوشت و به وسيلهء قيس فرستاد ولى قيس توسط حصين بن تميم دستگير شد ( و اين واقعه بعد از شهادت مسلم رخ داد كه عبيد اللّه بر اوضاع مسلط شده بود و ما بين خفّان « 1 » تا قادسيّه و قطقطانه « 2 » و لعلع « 3 » را به حصين سپرده بود نامه حضرت چنين بود : از حسين بن على به برادرانش از مؤمنين و مسلمين :
هامش
( 1 ) - به تشديد فاء جائى است در نزديكى قادسيّه .
( 2 ) - به ضمّ قاف اسم جائى است بالاى قادسيّه در سر راه كسى كه بخواهد از كوفه به شام برود و بعد از آن منزل عين التمر است .
( 3 ) - نام كوهى است در بالاى كوفه كه با سلمان بيست ميل فاصله دارد .