پس اگر بگويند : كافر از ايمان دست بازداشته ، و نمىشود از چيزى كه محال است به وجود آيد ، دست بازداشت ، آنچنان كه نمىشود از گرد آوردن دو ضد با هم دست باز داشت .
گفته خواهد شد : كافر هنگامى كه كافر است ، هرچند از ايمان دست بازداشته ، اما از چيزى دست بازداشته كه او بر آن توانائى داشته است و آن كار از او سر زدنى بوده است ؛ اگرچه اكنون ايمان آوردن از توانائى او و از امكان انجام يافتن و روا بودن خود بيرون رفته است .
و تفاوت ميان اين ، با گرد آوردن ميان دو ضد اين است كه گرد آوردن دو ضد با هم در هر زمانى نشدنى است ، اما ايمان آوردن در زمان كافر بودن ، اين گونه نيست ؛ پس براى همين است كه رواست گفته شود ، او با كافر شدنش از ايمان آوردن دست باز داشته ، و اين سخن دربارهء گرد آوردن دو ضد با هم گفته نمىشود .
تمهيد الأصول في علم الكلام ( تمهيد الاصول در علم كلام اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 328
مساهمون: الشيخ الطوسي
ص٣٢٨