فصل در اينكه خداوند برتر از همه چيز انجام شدن كارهاى بد را نمىخواهد « 1 »
اگر موجود بلاآغاز برتر از همه چيز ، انجام شدن كار بد را بخواهد ، از اين بيرون نيست كه يا به خودى خود آن را اراده مىكند ، و يا به واسطهء صفت ديگرى كه آن را به خودى خود دارد ، آن را اراده مىكند ، و يا نه به خودى خود و نه به واسطهء صفتى كه علت صفت اراده باشد ، آن را اراده مىكند « 2 » .
هامش
( 1 ) در اين فصل ثابت مىشود كه كارهاى بد آفريدگان به خواست خدا از آنها سر نمىزند ، بلكه كار هركسى به خواست خود اوست .
( 2 ) اين احتمالات و احتمالات ديگرى زايد بر اينها در فصل مخصوص به خود اراده ، گذشت و فهرست آنچه در اينجا ذكر شده از اين قرار است : الف - صفت اراده به وجود خود ذات ، موجود باشد و مغايرت مفهومى داشته باشد .
ب - صفتى زايد بر ذات و معلول خود ذات بوده و عارض و قائم به خود ذات و معلول آن باشد .
ج - ، صفت عارضى كه نه خود ذات ، و نه معلول خود ذات باشد ، بلكه معلول غير باشد .
د - صفت ، ارادهء مستقل و جدا از ذات و موجودى قديم باشد . ه - صفت ، ارادهء مستقل و غيرعارض بر ذات و موجودى حادث باشد ؛
در فصل مخصوص به اراده همهء اينها باطل گرديد به جز شق اخير كه شيخ آن را مىپسنديد .
( مترجم )