فصل در اين كه دربارهء سركشان بر امير مؤمنان « 1 » - درود بر او بادا - و نافرمانىكنندگان او چه بايد گفت ؟
آنچه از روش گروه اماميه ، بر مىآيد ، اين است كه هركس براى ناسازگارى كردن با امير مؤمنان - درود بر او بادا - به پا خيزد ، و با او كارزار كند ، كافر است ؛ زيرا اين گروه كه بر سخن درست استوارند ، همگى بر همين سخن گرد آمدهاند ، و بر درستى هرسخنى ، همهء آنان گرد آيند ، راست و درست خواهد بود ؛ زيرا كسى در ميان ايشان است ، كه از پوشيده ماندن چيزى بر او بازداشته شده است ؛ و روا نيست در انديشه يا كردار ، بيراهه برود .
هامش
( 1 ) مطالب ، و اختلاف عقايد و آرائى كه در اين فصل ، ذكر مىشود بيشتر دربارهء كسانى است كه جنگ جمل يا جنگ صفين را به راه انداختند ، و بحث كفر و ايمان كه پيش از اين گذشت ، و اختلاف در اين كه ارتكاب گناه كبيره آيا موجب كفر است يا نيست از همين هنگام ، آغاز گرديد ، و از همين جا و پس از واقعهء صفين اولين گروهى كه مرتكب كبيره را كافر خواندند ، فرقهء خوارج بودند . اما شيعهء اماميه كه مخالفان با على را كافر مىدانند ، به واسطهء ارتكاب كبيره نيست ، بلكه براى اين است ، كه آنان را منكر گفتار و فرمان پيمبر مىدانند ، و به مانند اين است كه پيمبر را دروغگو دانستهاند .