متن عبرى ، از خلال آنچه بر زبان يوحنا جارى شده است ، به امام حسين ( ع ) اشاره دارد ؛ مبنى بر اينكه او قربانىاى است كه جان خود و اهل بيتش را به خاطر خداوند فدا كرد ؛ و او در طول گذشت روزگاران و نسلها به مجد و عزّت خواهد رسيد . اين معنا از تحليل لغوى متن عبرى بر مىآيد : نشحطتا ، اسم فاعل از فعل شاحط به معناى « سر بريد و كشت » مىباشد . « 1 » فعل قانيتا در عبارت بَدِمْخا قا نيتا در اصل قانا به معناى خريد و تا در قانيتا ، تاى مخاطب است ؛ « 2 » و كل عبارت تأكيد ديگرى است بر اينكه قربانى خونش را به ازاى نزديكى به خداوند و كسب رضايت او مىفروشد . آنگاه به نكتهء ديگرى اشاره مىكند و آن اين است كه قربانى تقديم شده به وسيلهء حسين ( ع ) ، متعلق به همهء اقوام و ملتها با زبانها و نژادهاى گوناگون است . آنجا كه مىگويد : « من كل مشبحا و لاشون و عمّ و گوى » . « 3 » آن گاه با عبارت « فى اشمع قول ملاخيم ربيم قورئيم عوشر فى حاخمافى گبورا فى هدار كافود » « 4 » ، تأكيد مىورزد كه خداوند مجد و كرامت و عزّت را نصيب سيد الشهدا ( ع ) خواهد كرد . اين عبارتها بر سيد الشهدا ( ع ) ، قربانى كربلا ، انطباق دارد ؛ زيرا او تنها كس در ميان همهء شهيدان تاريخ است كه اين ويژگىها را دارا مىباشد .
أرميا از قربانگاه كربلا خبر مىدهد
در سفر ارميا آمده است :
فى هيوم هَهو كاشلوا
فى نافلوا تسافوناعل يد نهر فرات
فى آكلا حيرب
فى سابعا
فى راوتا من دمام
هامش
( 1 ) . المعجم الحديث ، ص 471 .
( 2 ) . همان ، ص 104 و 425 .
( 3 ) . همان ، ص 240 ، 369 ، 48 .
( 4 ) . همان ، ص 81 ، 114 ، 212 .