كى زبيح لأدوناى يهفا
تسفاؤوت با ايرتس
تسافون إل نهر فرات « 1 »
در آن روز كشتگان در معركه مىافتند
در نزديكى نهر فرات
و نيزهها و شمشيرها سير و سيراب مىشوند
از خونهايى كه در ميدان نبرد جارى مىگردد
به سبب كشتار ربّ الجنود در زمين
واقع در شمال نهر فرات
متنى كه ارميا از آن خبر مىدهد ، به روشنى كامل از قربانگاه طف در كربلاى حسين ( ع ) پرده بر مىدارد . تحليل لغوى نشاندهندهء سختى حوادث آن روز است . آنجا كه كشتگان در ميدان نبرد مىافتند : « كاشلوا فى نافلوا » ؛ در شمال نهر فرات : « تسافونا عل يد نهر فرات » . « 2 »
آن گاه بر اين نكته تأكيد مىورزد كه شمشيرها و نيزهها از خونهايى كه در ميدان نبرد مىريزد سير و سيراب مىشود : « فى آكلا حيرب فى سابعا فى راوتا من دمّام » ؛ و بار دوّم اشاره مىكند كه اين كشتار در شمال نهر فرات اتفاق مىافتد : « تسافون إل نهر فرات » . اينكه ارميا از سقوط شهيدان و سيراب شدن شمشيرها از خون آنها در زمينى واقع بر نهر فرات خبر مىدهد به روشنى دلالت دارد بر اينكه آن سرزمين كربلا است . چرا كه عبيداللّه زياد چون عمر سعد را در رأس سپاه فرستاد ، در جايى در كنار فرات به نام كربلا به حسين بر خورد ؛ « 3 » پس او را از آن منع كردند و ميان او و آب حايل گشتند . اين دو متن واخبارى كه دربارهء حوادث كربلا و پيش آمدهاى سيّد الشهدا ( ع ) در آنها آمده است ، با آنچه از رسول
هامش
( 1 ) . العهد القديم ، سفر ارميا ، 46 : 6 ، 10 ، ص 782 « اصل العبرى » .
( 2 ) . العهد الجديد ، ص 226 ، 311 ، 406 .
( 3 ) . اهل البيت فى الكتاب المقدس ، ص 113 - 118 .