تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با كاروان حسينى از مدينه تا مدينه — صفحة 159

مساهمون:

ص١٥٩
معاويه با تو همراه كرده اين بوده كه فرزندان محمّد ( ص ) را كشته‌اى . به خداسوگند من جز از خدا نترسيده‌ام و جز نزد او شكايت نمىبرم ، هر مكرى خواهى بينديش و هر چه از دستت مىآيد انجام ده و هر چه مىتوانى دشمنى كن . به خدا ننگ اين رفتارى كه با ما كرده‌اى پاك نخواهد شد . خداى را سپاس كه سرانجام سروران جوانان بهشت را به سعادت و مغفرت ختم كرد و بهشت را برايشان واجب ساخت . از خدا مىخواهم كه درجات آنان را بالا برد و فضل بيشتر را بهرهء آنان كند ؛ كه او سرپرست و توانا است . « 1 » اما خوارزمى ماجرا را چنين نقل كرده است : آن گاه زينب ، دختر على ( ع ) و فرزند فاطمه ( س ) - دختر رسول خدا ( ص ) - برخاست و پس از حمد و ستايش الهى و درود بر سرور پيامبران چنين گفت : خداى بزرگ به راستى مىفرمايد !
« ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذِينَ أَساؤُا السُّواى أَنْ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُنَ »
« 2 » ( آن گاه فرجام كسانى كه بدى كردند بسى بدتر بود . ( چرا ) كه آيات خدا را تكذيب كردند و آنها را به ريشخند مىگرفتند ) . اى يزيد ! آيا گمان برده‌اى كه با بستن راه‌هاى زمين و تار كردن افق‌هاى آسمان بر ما ، و چونان اسيران از اين سو به آن سوبردن ؛ ما در نزد خداوند خوار گشته‌ايم و تو عزيز ؟ و اين كار موجب منزلت تو در نزد خداوند مىشود ؟ شادمانى مىكنى ؟ اگر امروز ملك و اقتدار ما به تو داده شده است ، اندكى درنگ كن و اين سخن خداى را از ياد مبر كه مىفرمايد :
« وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ » .
« 3 » ( و البته نبايد كسانى كه كافر شده‌اند تصور كنند اينكه به ايشان مهلت مىدهيم براى آنان نيكوست ، ما فقط به ايشان مهلت مىدهيم تا بر گناه خود بيفزايند و آن گاه عذابى خفّت آور خواهند داشت ) . اى پسر آزاد شده ! آيا اين از عدالت است كه زنان و كنيزان تو در پرده باشند و دختران رسول خدا ( ص ) را چونان اسير در كوچه و بازار بگردانى ؟ و آنان را باسر برهنه و چهرهء باز از اين شهر به آن شهر ببرى تا مردم در آبشخورها و منزلگاه‌ها به تماشايشان بنشينند و دور و نزديك و شريف و وضيع ديده بر چهره‌هايشان بيندازند و
هامش
( 1 ) . بلاغات النساء ، ص 35 . ( 2 ) . روم ( 30 ) ، آيه 10 . ( 3 ) . آل عمران ( 3 ) ، آيه 178 .