1 . انگشت نهادن بر انتساب به رسول خدا ( ص ) ، به منظور شكستن جوّ تبيلغاتى مشوّه و مسموم .
2 . تأكيد بر نهادن مسؤوليت قتل امام حسين ( ع ) بر گردن يزيد و بستن راه گريز بر او ؛ و اينكه اگر فرمان او نبود ، پسر مرجانه قدرت ارتكاب آن جنايت را نداشت .
3 . تأثير سخن حضرت زينب ( س ) به طورى كه يزيد از دادن پاسخ عاجز ماند .
در حضور سر امام ( ع )
زينب كبرى ( س ) هنگام مواجه شدن با سر برادرش ، سيد الشهدا ( ع ) ، با گرفتن موضعى عاطفى مجلس را به شدّت زير تأثير قرار داد ، به طورى كه همهء حاضران به گريه آمدند ، در حالى كه يزيد خاموش بود .
سيّد بن طاووس گويد : زينب كبرى ( س ) با ديدن سر حسين ( ع ) دست برد و گريبانش را چاك كرد و با صدايى اندوهگين كه قلبها را به درد مىآورد فرمود : « اى حسين ، اى حبيب رسول خدا ( ص ) ، اى فرزند مكّه و مدينه ، اى فرزند فاطمه سرور زنان عالم ، اى پسر دختر برگزيدهء خدا .
راوى گويد : به خدا سوگند همهء كسانى كه در مجلس حاضر بودند گريستند و يزيد خاموش بود . « 1 »
خطبهء زينب كبرى در مجلس يزيد
اين خطبه از درخشانترين خطبههاى تاريخى است و به صورت كامل كنندهء قيام مبارك حسين ( ع ) در آمده است .
استاد باقر شريف قرشى گويد : در اين خطبه نوهء رسول خدا ( ص ) جبروت سركش را نابود كرد و شكست و ننگ را بر او وارد ساخت ؛ و به او فهماند كه دعوتگران حق در مقابل سركشان و ظالمان سر فرود نمىآورند . « 2 »
هامش
( 1 ) . الملهوف ، ص 213 ؛ مثير الاحزان ، ص 100 ؛ الاحتجاج ، ج 2 ، ص 123 ؛ تسلية المجالس ، ج 3 ، ص 384 .
( 2 ) . حياة الامام الحسين ( ع ) ، ج 3 ، ص 380 .