مردى كه سرپرستىشان كند و يا كسى كه از آنها حمايت كند نداشته باشند ؟ ! آرى ، البتّه ما نمىتوانيم از كسى كه دندان در جگر نيكان فرو مىبرد و گوشت او با خون شهيدان روييده است چشم يارى داشته باشيم ! آن كس كه بر ما اهل بيت نظر بغض آلود و كينهآميز افكند ، چرا بايد در دشمنى ما كوتاهى كند ؟ آن گاه تو بىهيچ احساس گناه و با كمال بىچشم و رويى با چوبدستى بر دهان ابا عبدالله ( ع ) بزنى و بگويى :
لَأَهَلُّوا واسْتَهَلُّوا فَرِحاً * ثُمَّ قَالُوا يا يَزيدُ لا تَشَلْ
چرا نبايد اين را بگويى و پدرانت را فرا نخوانى ؛ كه با ريختن خون اهل بيت محمد ( ص ) و ستارگان زمين ، از آل عبدالمطلب انتقام گرفتى و زخمهايتان التيام يافت . پدرانت را نام مىبرى ، گويا صدا مىزنى ، بدان كه تو به زودى به آنها خواهى پيوست و آرزو خواهى كرد كهاى كاش فلج و لال بودى و چنين سخنهايى را بر زبان نمىراندى .
پروردگارا ، حق ما را بستان و از كسانى كه بر ما ستم كردهاند انتقام بگير و بر آنان كه خون ما را ريختند و حاميان ما را كشتند خشم خويش را فرو بار . به خدا سوگند كه با اين كار تنها پوست خود را كنده و گوشت خود را خوردهاى ! تو با اين خونها كه از فرزندان رسول خدا ( ص ) ريختهاى و حرمتى كه از آنان شكستهاى نزد آن حضرت حاضر خواهى شد و روزى كه خداوند آنان را گرد آورد و متّحدشان سازد ، از تو انتقام خواهد گرفت و حقّ آنان را از تو خواهد ستاند ،
« وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ »
« 1 »
.
تو را همين بس كه خداوند داور ، محمّد ( ص ) طلبكار و جبرئيل گواه باشد . و آن كه تو را تشويق كرد و زمام امور مسلمانان را به تو سپرد ، به زودى خواهد دانست كه « چه بد جانشينانى براى ستمگرانند » « 2 » ؛ و « جايگاه چه كسى بدتر و سپاهش ناتوانتر است » « 3 » .
هامش
( 1 )
. كسانى را كه در راه خدا كشته شدهاند مرده مپندار ، بلكه زندهاند و نزد پروردگارشان به ايشان روزىمىدهند . ( آل عمران ( 3 ) ، آيه 169 ) .
( 2 ) . اشاره است به بخش اخير آيهء پنجاهم سورهء كهف : « بِئْسَ لِلظَّالِميِنَ بَدَلًا » .
( 3 ) . اشاره است به بخش اخير آيه هفتاد و پنجم سورهء مريم : « . . . فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌ مَكَاناً و أَضْعَفُ جُنْداً » .