تقريبى حداقل ياران امام حسين ( ع ) از بنى هاشم در كربلا شانزده تن و حداكثر سى تن بودهاند ؛ و قوىترين و مشهورترين عدد ، 22 مىباشد .
شمار صحابه در لشكر امام حسين ( ع )
در ميان سپاه امام ( ع ) ، شمارى از صحابه شركت داشتند . برخى از آنان افتخار مصاحبت با رسول خدا ( ص ) را داشته ، از ايشان روايت كردهاند ؛ برخى ديگر تنها محضر آن حضرت را درك كرده و ايشان را ديدهاند . « 1 » در زمرهء اصحاب آن حضرت كسانى هستند كه هيچ يك از مورخان و رجاليون دربارهء صحابى بودن آنها شك ندارند . باز در ميان آنها كسانى هستند كه دربارهء صحابى بودن يا نبودن آنها بحث است . كسانى هم هستند كه به دليل تشابه اسمى مشخص نيست كه آيا آنها همان صحابه مورد نظرند ، يا اشخاص ديگرىاند كه به صحابى بودن شهرت يافتهاند . ما در اينجا نام مبارك آنان را مىآوريم و افراد مورد اختلاف و نيز سبب اختلاف را يادآور مىشويم :
1 - انس بن حارث كاهلى اسدى ( رض ) : « وى از كسانى است كه اين روايت را از رسول خدا ( ص ) نقل كرده است : اين فرزندم - حسين ( ع ) در زمينى به نام كربلا كشته مىشود ، هر كس در آن واقعه حاضر بود ، بايد او را يارى كند . » « 2 »
هامش
( 1 )
- رجالى معروف ، مرحوم عبداللَّه مامقانى ، پس از بحث و مناقشه دربارهء هفت ملاك صحابى بودن مىگويد : « از اين رو شمارى از محققان از جمله شهيد ثانى در البدايه تعريف زير را براى صحابى ارائه داده ، گفتهاند : او كسى است كه پيامبر ( ص ) را مؤمنانه ديدار كرده و با داشتن اسلام و ايمان در گذشته باشد ؛ هر چند كه در فاصلهء ميان ايمان آوردن و مردن بر اسلام ، مرتد شده باشد . مقصود اينان از ديدار مجالست و همراه رفتن و رسيدن يكى به ديگرى است ؛ هرچند كه با او صحبت نكرده و به چشم نديده باشد » . وى دربارهء مفردات اين تعريف ، توضيحات روشنگرانهاى دارد . شيخ محمدرضا مامقانى نيز در حاشيهء اين تعريف توضيحات بسيار سودمندى دارد . ( ر . ك : مقياس الهدايه فى علم الدرايه ، ج 3 ، ص 304 - 296 ) .
( 2 ) - ر . ك : تاريخ ابن عساكر ، ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، تحقيق محمودى ، ص 347 ، شماره 283 .