غلبه با چهلچراغ و آويزهاى بلورى و آيينههاى قدى است و آيينههاى كوچك كه در ديوار نصب كردهاند با گچبرىهاى بسيار زيبا و قابهاى عكس .
در عمارت بادگير يك عده مجالس نقاشى عالى وجود دارد كه كار هنرمندان ايرانى است و انسان از ديدن آنها به ميزان صبر و حوصله و مهارت ايشان پى مىبرد و دچار اعجاب مىشود .
در شمس العماره دو قطعه قالى از كارهاى گوبلن هست كه آنها را لويى فيليپ به محمد شاه هديه داده . بر يكى مجلس
Triomphe de venus
و بر ديگرى مجلس
Couronnement de Faune
نقش شده . دو تصوير ايستاده هم در آنجا هست يكى از فرانسوا ژوزف امپراطور اطريش ديگرى از ناصر الدين شاه ، اين صورت دومى كار يكى از نقاشان دربارى است و از مشاهدهء آن مىتوان دريافت كه اين نقاش در تذهيب بيشتر مهارت داشته است تا در شبيهسازى آن هم صورت تمامتنه .
با وجود كثرت اطاقهاى بزرگ و كوچك بايد گفت كه هيچكدام از آنها اثاثهء لازمى را كه براى استخدام آنها به عنوان اطاق پذيرايى يا اطاق غذاخورى يا خوابگاه ضرورت پيدا مىكند ندارند و اگر چند ميز و صندلى كه در بعضى از آنها گذاشتهاند و شاه معمولا مهمانان غير مسلمان خود را در آنجاها مىپذيرد نبود مىشد گفت كه هيچ يك از آنها اصلا اثاثهاى ندارند .
همين وضع مىفهماند كه براى شاه عمارت مخصوصى در هيچيك از اين قصور عديده نيست بلكه هر وقت او بخواهد مىتواند هر يك از آنها را براى هر مصرفى كه لازم باشد مرتب نمايد . به همين نظر در روز هرجا كه هوسش اقتضا كند توقف مىكند حتى تا موقع صرف غذاى روزانه هيچكس نمىداند كه شاه كجا غذا مىخورد و در حقيقت هم چون شاه زياد در بند ميز و دستگاه نيست هرجا بخواهد به سرعت سفره را پهن مىكنند .
ايامى كه شاه در طهران اقامت دارد اوقات روزانهء او شبيه به هم مىگذرد مثلا در اين فصل حوالى ساعت 9 صبح از اندرون بيرون مىآيد و تا موقع ناهار معمولا به كار رتق و فتق امور مملكتى كه غالبا از امور شخصى شاه جدايى ندارند مىپردازد و در حل اين معضلات اغلب اوقات با صدر اعظم دوبهدو يا با حضور چند تنى كه وجودشان براى