تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 113

مساهمون:

ص١١٣

سوم را دريابد بايد در سوم و چهارم قرائت كند و اگر سوم را در ركوع دريابد بايد در چهارم قرائت كند ، در اين صورت اشكال حاصل مىگردد هر گاه امام را در ركوع دريابد و نداند ركوع اول است تا احتياج به قرائت در دوم نباشد ، يا سوم است ، تا بايد در ركعت بعد قرائت كند و در حال برخاستن امام هم نتواند معلوم كند ، بلكه اشكال حاصل مىشود در اقتدا كردن در اين كه تشكيك داشته باشد كه آيا در وقت برخاستن معلوم او خواهد شد يا نه ، و اقوى آن است كه در اين صورت قرائت نكند و چون برخاست حكم آن را حكم ركعت دوم امام قرار مىدهد و اقتدا هم صحيح است . ( 140 ) س 63 : كسى كه يك ركعت نماز جماعت دريابد ثواب همان يك ركعت به او مىرسد يا ثواب تمام آن نماز ؟ ج : فضيلت نماز جماعت به ادراك يك ركعت حاصل مىشود ، هم چنان كه در فتاواى فقهاء مشهور و در احاديث مذكور است ، از آن جمله در روايت محمد بن مسلم است كه حضرت فرمود : « اذا أدرك الامام وهو فى السجدة الأخيرة فهو مدرك لفضل الصلاة مع الامام » ( 1 ) وصدوق در من لا يحضره الفقيه روايت كرده : « من أدرك الامام وهو فى الركعة الأخيرة فقد أدرك فضل الجماعة » . ( 2 ) ( 141 ) س 64 : كسى كه نيت نماز را عمداً يا سهواً به زبان جارى كند ، نماز او چه صورت دارد ؟ ج : جريان نيت به زبان ، عمل لغو بى فايده است ، ومناط در نيت خطور در دل است ، پس اگر با جريان به زبان ، نيت قلبى حاصل بوده نماز آن صحيح است ، و اگر نبوده نماز باطل است ، نه به جهت اجراء به زبان ، بلكه به جهت عدم نيت در قلب . والله العالم .

هامش
( 1 ) وسائل ، 8 / 392 از تهذيب 3 / 57 .
( 2 ) فقيه ، ج 1 ، ص 408 ، از معاوية بن شريح از امام صادق عليه السلام .