[ سوره السجده ( 32 ) : آيات 6 تا 10 ]
ذلِكَ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 6 ) الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طِينٍ ( 7 ) ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ ( 8 ) ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلِيلاً ما تَشْكُرُونَ ( 9 ) وَ قالُوا أَ إِذا ضَلَلْنا فِي الْأَرْضِ أَ إِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ بَلْ هُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ كافِرُونَ ( 10 )
ترجمه :
آن ( خدا ) داناى پنهانى و آشكارا است بزرگوار مهربان است . آنكه نيكو استوار ساخته هر چيز را كه آفريده ، و آغاز نموده آفرينش انسان را از گل . پس قرار داده نژادش را از قطره صاف شده از آب ضعيف . سپس آراسته ساختش و دميد در آن از روح خويش و قرار داد براى شما گوش و ديدگان و دلها را ، اندكى سپاس ميگذاريد . و گفتند ( منكران ) آيا هر گاه پنهان شديم در زمين ( و مرديم ) آيا ما در آفرينش نوين ( قيامت ) خواهيم بود ، بلكه ايشان بپاداش پروردگار خويش كافرند .