سوره سجده
اين سوره به « سجده لقمان » نيز ناميده شده تا با سوره « حم سجده » اشتباه نگردد ، و اين سوره باتفاق تمامى مفسرين در مكه نازل شده بجز سه آيه كه در مدينه آمده و آن
« أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ »
تا آخر آيه سوم مىباشد .
عدد آيات اين سوره از نظر اهل بصره 29 آيه و از نظر ديگران 30 آيه خواهد بود .
پسينيان از قراء كوفه « الم » را يك آيه و نيز قراء حجاز و شام آن را آيهاى شمردهاند .
فضيلت اين سوره :
ابى بن كعب از پيامبر ( ص ) روايت كند كه فرمود آنكه سوره « الم تنزيل » و سورهء « تبارك الذى . . . » را بخواند گويا شب قدر را احياء گرفته است .
ليث بن ابى زبير از جابر و او گويد كه رسول خدا ( ص ) شبها نمىخوابيد تا اين دو سوره « الم تنزيل و تبارك الذى . . . » را قرائت مينمود .
ليث گويد : اين روايت را براى طاوس گفتم سپس او گفت كه اين دو از تمامى سورههاى قرآن ارجمندتر باشد و هر كس آن دو را بخواند شصت حسنه براى او نوشته شده و شصت گناه محو ميگردد و منزلتش به شصت درجه بالا ميرود .
حسين بن ابى علاء از امام صادق ( ع ) روايت نموده كه فرمود آنكه سوره سجده را در هر شب جمعه بخواند خداوند در قيامت نامه عملش را بدست راستش داده و او را بمرحله حساب گناهان نياورد و از دوستان محمد ( ص ) و اهل بيتش خواهد بود .
تفسير و توضيح :
چون پايان سوره پيشين با دلائل ربوبيت پروردگار بوده لذا اين سوره را نيز بدان آغاز ميفرمايد .