فصل اول در چهار قسمى است كه به ملاحظهء أجل حاصل مىشود :
اوّل : در بيع نقدى است كه مدّت در وى [ آن ] نيست .
و صيغهء وى [ آن ] اين است كه بايع بگويد :
« بعتك هذا المتاع المعيّن ، بهذا المبلغ المعيّن » .
يعنى : فروختم به تو اين متاع معيّن را به اين مبلغ معيّن . پس مشترى فورا بگويد :
« قبلت منك هذا المتاع المعيّن ، بهذا العوض المعيّن » .
يعنى : قبول كردم از تو اين متاع معيّن را به اين عوض معيّن . و اگر به عوض « قبلت » « اشتريت ( 1 ) منك » ، تا به آخر نيز بگويد : جايز است . بلكه بهتر است .
شرح
( 1 ) بدان كه اشتريت به معناى قبلت الشراء است و شراء در اينجا به معنى بيع مىباشد نه به معنى گرفتن از جهت اين كه تاء در اينجا مطاوعه است و مطاوعه از براى بيع واقع است نه شراء به معناى گرفتن . و شراء از اضداد است كه در عرف به معنى فروختن و گرفتن هر دو آمده ، جهت اين كه بيع مثمن را دادن و ثمن را گرفتن است و شراء به