من است ، بر صداق معلوم .
پس وكيل زوج گويد : « قبلت النّكاح له على الصّداق المعلوم » .
يعنى : قبول كردم به زنى دائمى ، آن زن را كه موكَّله تو است ، از براى آن مرد كه موكَّل من است ، بر صداق معلوم .
و اگر يكى را ضمير و ديگرى را اسم ظاهر نمايند ، شش قسم ديگر نيز زياده مىشود . ( 1 ) و اگر بكر و بالغهء رشيده باشد ، يك مرتبه اين وجوه را به وكالت او بخوانند ، و مرتبهء ديگر به وكالت پدرش . به اين قسم كه وكيل پدرش بگويد :
« أنكحت ابنة موكَّلى زينب موكَّلك احمد على الصّداق المعلوم » .
يعنى : به زنى دائمى دادم دختر موكَّل خودم زينب را ، به موكَّل تو احمد ، بر صداق معلوم .
پس وكيل مرد گويد : « قبلت النّكاح لموكَّلي أحمد على الصّداق المعلوم » .
يعنى : قبول كردم به زنى دائمى ، دختر موكَّل تو زينب را ، از براى موكَّل خودم احمد ، بر صداق معلوم .
و ساير وجوه را نيز از آن چه ذكر شد ، مىتوان دانست ( 2 ) و همچنين ( 3 )
شرح
( 1 ) و آن شش قسم استعمال أنكحت متعدّى بنفسه به دو مفعول و متعدّى به مفعول دويّم به من و بلام و اين سه صورت يك دفعه با تقديم هر دو ، يك دفعه با تقديم زن بلكه دوانزده صورت مىشود به اعتبار ضمير مرد و ظاهر زن بالعكس . شرح
( 2 ) مثل تأخير زن با عقدى بنفسه يا من يا لام يا اسم آنها يا لفظ رجل و مرأه يا ضمير يا مختلف . شرح
( 3 ) يعنى وجوه مختلفه مذكوره در او جارى مىباشد و لكن بايد به جاى بنت موكَّلي ، بنت ابن موكَّلي مثلا بايد بگويد . شرح