كسانى اند كه خداوند پليدى را از ايشان دور كرد و پاكشان نمود . « 1 »
بحث روايى
و اينك به برخى روايات ايشان اشاره مى كنيم :
شيخ صدوق به سند صحيح از امام رضا ( ع ) روايت مىكند كه در نزد ايشان از جبر و تفويض سخن به ميان آمد : امام فرمود : آيا اصلى به شما نياموزم كه هيچ كس در آن با شما به مخالفت بر نخيزد و بر آن با شما جدال نكند مگر آنكه او را شكست دهيد ؟ عرضه داشتيم : چنين نمائيد . امام فرمود : « همانا خداوند با اكراه اطاعت نشد و با زور و اجبار مورد نافرمانى قرار نگرفت و بندگان را در ملك خود مهمل نگذارد و رها نكرد . او مالك آن چيزى است كه به آنان بخشيد و بر آن چيزى كه بندگان را در آن قدرت بخشيد توانا است . پس اگر بندگان به بندگى او همت گمارند خداوند آنان را از اين بندگى باز نمى دارد و منع نمى كند و اگر به گناه همت كنند و خداوند بخواهد كه ميان بندگان و آن فعل گناه مانع
هامش
( 1 ) - اگر اهل بيت نبودند هيچ هدايت يافته اى باقى نمى ماند و هيچ سرگشته اى هدايت نمى يافت . بلكه مورد تأكيد است - و دلايل و روايات بر اين امر اقامه شده است - كه هر كس اهل بيت را نشناسد و از درياى دانش ايشان توشه برنگيرد بى شك گمراه است . چرا چنين نباشد در حالى كه ايشان بر خدا راهنمايى مى كنند و به سوى او فرا مى خوانند و خداوند آنان را به دين خود اختصاص داد و براى علم خود برگزيد و آنان را جايگاه سر پنهان خود و امين بر وحى خود و نور سرزمين ها و ستون [ هدايت ] بندگان و نشانه بزرگ خود و اهل نجات و نزديكى [ با خداوند ] قرار داد . ايشان راه استوارند هر كس از آنان روى گردان شود نافرمان و هر كس در حقشان كوتاهى كند نابود است و هر كس همراهشان باشد [ به حقيقت ] دست مى يابد . آنان نور خداوند در دل هاى مؤمنان و درياهاى گوارا بر اى نوشندگان و پناهگاهى ايمن براى كسانى كه به آنان پناه آورند و به آنان تمسك جويند ، مى باشند . رجوع كن بحار ج 23 ص 244 باب 13 .