و بارهايش را به جانب خداوند اندازد ، روزى كه تلاش و كوشش سودى نمىرساند زيرا مردمان وحشت شديدى را به چشم بينند و تسليم شوند و بزهكاران به رخسارشان شناخته شده و آشكار گردند ، و گورها پس از مدّت طولانى بسته بودنشان شكافته شوند و آدميان با انگيزههاشان در پيشگاه الهى سر تسليم فرود آورند ، پردهء آخرت برداشته شود و اطّلاعاتش براى مردمان هويدا گردد و زمين سخت درهم كوبيده گردد و براى چيزى كه از قيامت انتظار مىرفت به خوبى گسترده شود . روندگان به سوى خداوند به تندى تاخته و موجودات به سوى رستاخيز با شتاب به پيش مىروند و خلافكاران به عقب رانده مىشوند و - واى بر تو اى انسان - كه فرمان رسمى واقعا اجرا شود و تكتك به پاى حساب خوانده شوند و [ امر ] پروردگارت برسد و فرشتگان صف در صف فرا برسند . [ فجر ( 89 ) : آيهء 22 ] كلمه به كلمه از آنچه را انجام دادند از آنان پرسش مىكنند و با بدنهاى برهنه حاضر شوند درحالىكه ديدگانشان افتاده و در برابرشان حسابرسى و پشت سرشان دوزخ است كه صداى ناله آن را مىشنوند و زبانه آتش آن را مىبينند ، ولى هيچ يارىگر و سرپرستى نمىيابند كه آنان را از خوارى پناه دهد ، آنان كسانى هستند كه به سرعت به جايگاههاى رستاخيز بازگردانده ، به زور پيش رانده مىشوند و آسمانها همچون در پيچيدن طومار نامهها ، در پيچيده به دست اوست ، دلهاى بندگان بر روى صراط بيمناك شود ، گمان مىبرند كه رها نمىشوند و به آنان اجازه داده نخواهد شد تا سخن گويند و از آنان پذيرفته شود تا بهانه آورند ، بر دهانشان مهر سكوت زده شود ، و دست و پاهاشان بدانچه انجام مىدادند بازپرسى شوند . عجب لحظهاى كه هنگام جدايى ميان دو گروه ، گروهى در بهشت و گروهى در آتش ، دلها بىباك نيست .
از چنين لحظهاى فرارىها بگريزند هنگامى كه سراى رستاخيز چنين باشد پس عمل كنندگان براى [ دستيابى به ] آن عمل مىكنند .
الأمالي ( فارسى ) — صفحة 607
مساهمون: صادق حسن زاده
ص٦٠٧