[ 841 - دوست داشتن حضرت على عليه السّلام ]
[ 921 ] 69 - اصبغ بن نباته گفته است : من در خدمت امير مؤمنان عليه السّلام نشسته بودم كه مردى آمد و عرض كرد : اى امير مؤمنان من تو را چنانكه در آشكار دوست دارم در نهان نيز دوست مىدارم . امير مؤمنان عليه السّلام اندك زمانى با چوبى كه در دست داشت زمين را خراشيد و سپس سر بلند كرد و فرمود : به خدا سوگند دروغ مىگويى من نه صورت تو را در ميان صورتها مىبينم نه نامت را در ميان آنها . أصبغ گفته است : من از اين سخن بسيار شگفتزده شدم و از جايم حركت نكرده بودم كه مردى ديگر آمد و گفت : اى امير مؤمنان به خدا سوگند من تو را در نهان چنان دوست مىدارم كه در آشكارا حضرت دير زمانى با چوبش زمين را خراشيد و سپس سربلند كرد و فرمود : راست مىگويى ، همانا سرشت ما سرشتى رحمت شده است كه خداوند در روز ميثاق از آن پيمان گرفته است و تا روز رستاخيز نه كسى از آن جدا مىشود و نه كسى به آن داخل مىشود . هان پس براى نيازت جامهاى برگير ؛ زيرا من از رسول خدا شنيدم كه مىفرمود : نيازمندى به دوستداران تو زودتر مىرسد تا آن سيل كه از بالاى دره به پايين سرازير مىشود .
[ 842 - خداوند متعال على را نشانهاى ميان خود و آفريدگانش قرار داد ]
[ 922 ] 70 - از مفضّل روايت شده كه حضرت صادق عليه السّلام فرمودند : همانا خداوند و الا على عليه السّلام را نشانهاى ميان خود و آفريدگانش نهاد و جز او نشانهاى ميانشان نيست . هركس به ولايت او اقرار كند ، مؤمن است و هركس او را انكار كند ، كافر مىگردد هركس او را نشناسد گمراه است و هركس با او ديگرى را برافرازد مشرك . هركس با ولايت او بيايد وارد بهشت مىشود و هركس او را انكار كند به دوزخ مىرود .