او گفته است : من به جعفر عليه السّلام پيوسته و به ايشان گفتم : اى پسر رسول خدا همانا منصور قصد كارى بزرگ را داشت و چون چشمانتان بر او افتاد ، آن قصد او از بين رفت . ايشان فرمود : اى ربيع من ديشب رسول خدا را در خواب ديدم و ايشان به من فرمودند : اى جعفر از او مىترسى ؟ من عرض كردم : بله ، اى رسول خدا ، پس به من فرمود : وقتى چشمت بر او افتاد بگو « به نام خدا آغاز مىكنم و به نام خدا كاميابى مىخواهم و به محمّد صلّى اللّه عليه و إله روى مىآورم .
خدايا سختى كارم و هر سختى را برايم خوار كن و ناهموارى كارم و هر ناهموارى را برايم آسان كن و هزينهء كارم و هركارى را برآور » ابو مفضّل گفته است : ابراهيم بن عبد الصّمد هاشمى در سامراء به سندى از خانوادهاش كه من به خاطر ندارم ، اين حديث را براى ما خواند و افزود : « همانا منصور به پاى ايشان برخاست و در آغوشش گرفت » منصور خليفه بود و براى خليفه شايسته نيست كه در پاى كسى حتى عموهايش برخيزد . و منصور جز در پاى حضرت صادق عليه السّلام برنخاست .
[ 939 - مؤمن ناآزمودهاى كريم و فاجر فريبكارى پست است ]
[ 1030 ] 36 - حسين بن زيد بن على از حضرت صادق عليه السّلام به نقل از پدرشان از جدّشان روايت كرده كه على بن ابى طالب عليه السّلام فرمودند : از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله شنيدم كه فرمودند : مؤمن ناآزمودهاى بزرگوار و فاجر فريبكارى پست است و بهترين مؤمنان كسى است كه همدم مؤمنان باشد و خيرى نيست در كسى كه نه با او انس مىگيرند و نه او با كسى انس مىگيرد .
على عليه السّلام فرموده است : و از رسول خدا شنيدم كه فرمودند : بدترين مردمان كسانى هستند كه با مؤمنان دشمنى كنند و آنان نيز با او دشمن باشند . سخنچينانى كه ميان دوستان جدايى مىاندازند و براى تندرستان بيمارى و گرفتارى آرزو مىكنند آنان هستند كه خداوند به آنان نمىنگرد و در روز قيامت پاكشان نمىكند . سپس اين آيه را خواندند : « او است كه تو را با يارى خود و مؤمنان پيروز كرد و ميان دلهاشان انس قرار داد » . [ انفال ( 8 ) : آيهء 62 و 63 ]