و امّا مغرب ، همان هنگام است كه خداوند توبهء آدم را پذيرفت و از آن هنگام كه آدم از درخت ممنوعه خورد تا آن هنگام كه توبهاش پذيرفته شد سيصد سال طول كشيد . در قيامت نماز عصر تا نماز مغرب حدود دوازده هزار سال است .
ركعت نخستى كه آدم در نماز مغرب برپا داشت براى خطايى بود كه خود به آن دست زده بود و ركعت دوم براى خطاى حواء بود و ركعت سوم را نيز براى توبهاش به جاى آورد . خداوند اين سه ركعت نماز مغرب را براى امّت من نيز واجب گردانيد .
آنگاه يكى از يهوديان از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پرسيد : چرا عضوهاى چهارگانه و بدن كه پاكترين قسمتهاى بدن است هنگام وضو شستشو داده مىشود ؟
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : هنگامى كه شيطان آدم را وسوسه نمود و آدم به درخت نگاه افكند آبرويش بريخت ، آنگاه بلند شد و به سوى درخت گام برداشت و اين ، نخستين گامى كه بود كه به سوى نافرمانى خداوند برداشته مىشد . سپس آدم دست به ميوهء درخت زد و از آن برگرفت و خورد ؛ در اين هنگام بود كه پوشش آدم از او جدا شد و چنان اندوهگين شد كه دست بر سر نهاد و نداى توبه سر داد . خداوند نيز توبهء او را پذيرفت و براى او و فرزندانش وضو را واجب نمود و امر فرمود كه چون آدم به آن درخت نگاه افكنده بود صورتش را بشويد و چون ميوهء ممنوعه را در دست گرفته بود دو دستش را در وضو مىشويد و چون به سوى درخت گام نهاده بود بر روى دو پايش مسح مىكشد .
مرد يهودى پرسش ديگرش را چنين مطرح نمود : چرا خداوند روزه را براى امّت تو سى روز واجب كرده است و بر آدم بيش از آن را واجب نموده بود ؟
آن حضرت پاسخ فرمود : هنگامى كه آدم از آن درخت تناول نمود آن طعام سى روز در شكمش ماند و از اينروى ، خداوند گرسنگى و تشنگى را سى روز بر فرزندان آدم و امّت من واجب گردانيد و بقيهء روزها را بر انسان بخشيد و به او تفضّل نمود . آنگاه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اين آيه را تلاوت فرمود :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا