پيامبران در هفتمين روز ولادت به صورت تكوينى ختنه مىشوند . البته مىتوان گفت كه روايت نخست دربارهء پيامبران اولو العزم است و روايت دوم دربارهء ديگر پيامبران است .
در تفسير عياشى آمده است كه امام صادق عليه السّلام فرمودهاند : هنگامى كه از سفر باز مىگرديد براى خانوادهء خود سوغات بياوريد هرچند تكه سنگى باشد .
در يكى از سالها ابراهيم براى به دست آوردن آذوقه نزد يكى از دوستانش رفت و دستخالى و نااميد بازگشت و براى اينكه دل ساره آرام گيرد مقدارى از ماسههاى بيابان را در خورجين شترش ريخت و به خانهاش بازگشت . ساره خورجين را گشود و كيسهاى آرد مرغوب را در آن يافت .
او با آرد ، نان پخت و ابراهيم با ديدن نان نماز بهجاى آورد و پس آنگاه دستها را بلند كرد و گفت : پروردگارا ، گواهى مىدهم كه تو خليل من هستى . « 1 »
امام صادق عليه السّلام فرمودهاند : همهء هستى يكپارچه به پرستش خداوند مىپردازند و قرآن دربارهء يكتاپرستى ابراهيم مىفرمايد :
« إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً لِلَّهِ حَنِيفاً وَ لَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
« 2 » ؛ همانا ابراهيم به تنهايى يك امت بود و خداوند را با فروتنى فرمانبردار بود و حقگرا و يكتاپرست بود و از مشركان نبود » .
ابراهيم همواره يكتاپرست بود و روزگار را به تنهايى سپرى مىكرد تا اينكه خداوند اسماعيل و اسحاق را همنشين او گردانيد . « 3 »
امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : خداوند نخست مقام عبد بودن را به ابراهيم عطا فرمود و سپس مقام نبى و پس آنگاه مقام رسول و آنگاه مقام خليل را به او عطا فرمود . در پايان نيز مقام امامت را به او بخشيد و فرمود :
هامش
( 1 ) . تفسير عياشى ج 1 ص 277 .
( 2 ) . سوره نحل / 120 .
( 3 ) . تفسير عياشى ج 2 ص 274 .