نيست مگر اينكه در آتش دوزخ وارد خواهد شد » و من اينك وارد دوزخ شدم و همچنين خداوند مىفرمايد : « و ما هم بخارجين ؛ آنان از بهشت خارج نخواهند شد » « 1 »
نگارنده گويد : مشايخ ما به سبب وضوع سلسله سند دو روايت پيشين بر آن روايات اعتماد كردهاند ولى روايت قبل را همچون احاديث عامه مىدانند و به هرصورت جمع ميان اين روايات بعيد به نظر نمىآيد .
رواندى در قصص الانبياء از « وهب بن منبه » نقل نموده است كه نخستين كسى كه به خياطى پرداخت ادريس بود و پيش از او ، انسانها با پوست حيوانات خود را مىپوشاندند . در روزگار او فرشتگان با مردم روبوسى و مصافحه مىكردند و با آنان به گفتگو مىنشستند و شايد دليل آن ، شايستگى و صلاحيت مردم آن زمان بود و اين وضعيت تا روزگار نوح عليه السّلام ادامه داشت .
در ديدار ادريس با عزرائيل دانستيم كه ادريس در بهشت جاى گرفته است خداوند نيز پس از گفتگوى ادريس با عزرائيل به ملك الموت فرمود : چون سختىاى را كه ادريس بر خود روا مىداشت ديدم بر خود واجب دانستم تا به پاس اين همه فروتنى و كردارهاى نيك ، او را در بالاترين جايگاههاى بهشت آرامش و طمأنينهاى جاودانه عطا فرمايم . « 2 »
امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : هنگامى كه وارد كوفه شدى در مسجد سهله نماز به پادار و از خداوند خواستهى دنيوى و اخروى خويش را بخواه ، چرا كه در مسجد سهله ادريس منزل گزيده بود و در آنجا به خياطى و عبادت مىپرداخت .
هركه خداوند را در اين مسجد به آنچه كه دوست دارد بخواند بىگمان خواستهاش برآورده مىشود و در روز رستاخيز همچون ادريس در جايگاهى فراز جاى خواهد داشت و از بلاهاى دنيا و نيرنگ دشمنان در امان خواهد ماند . « 3 »
هامش
( 1 ) . « قصص الانبياء » راوندى ص 76 تا 78 .
( 2 ) . « قصص الانبياء » راوندى ص 76 تا 78 .
( 3 ) . قصص راوندى ص 80 .