تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 81

مساهمون:

ص٨١

215 - ابن ابن ابىيحيى ، از نضر بن مبشر ، از جابر رسيده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مسجد خَرِبَه « 1 » ، مسجد قبلتين و مسجد بنى حرام كه در « قاع » است نماز خواند . « 2 » 216 - از ابن ابىيحيى ، از محمد بن ابىعتبة بن ابىمالك است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در صدقهء او ، مَيثِب نماز خواند . « 3 » 217 - از ابن ابىيحيى ، از يحيى بن ابراهيم بن محمد بن ابىثابت روايت شده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مسجد فضيخ و در مَشْربهء امّ ابراهيم نماز گزارد . « 4 » 218 - ابوغسان براى ما نقل كرد و گفت : عبدالعزيز بن عمران ، از عبداللَّه بن حارث‌بن فضل ، از پدرش ، از جابر بن عبداللَّه نقل كرده كه گفته است : پيامبر صلى الله عليه و آله بنى نضير را محاصره كرد . او خيمهء خود را در نزديك مسجد فضيخ برپا كرد ، و شش شب در جايى كه اينك مسجد فضيخ هست نماز گزارد . پس از آن كه شراب حرام شد خبر حرمت به ابوايوب و شمارى از انصار كه در اين مسجد عصاره انگور يا خرما مىنوشيدند رسيد . آنان نيز سر مشك را گشودند و آن عصارهء يا شراب را بر زمين ريختند . از همين روى اين مسجد ، مسجد فضيخ ناميده شد . « 5 » 219 - ابن ابىيحيى ، از خالد بن رباح نقل كرد كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مسجد راتج نماز

هامش
( 1 ) . مسجد خربه از آن بنى عبيد ، طايفه‌اى از بنى سلمه است و منازل اين طايفه در اطراف اين مسجد قرار دارد اين مسجد ، مسجدى شناخته شده و در پشت باغ جابر بن عبداللَّه انصارى مشهور به « قرامه » واقع است . بنگريد به عمدة الأخبار ، ص 179 . و وفاء الوفا ج 2 ، ص 47
( 2 ) . حديث ضعيف است ؛ سند آن مشتمل بر نضر بن مبشر ، و او راويى مجهول است و نيافته‌ايم كه كسى او را شرح حال گفته باشد .
( 3 ) . حديث مرسل و ضعيف است ؛ سند مشتمل است به محمد بن ابىعتبة بن مالك ، راويى مجهول كه ما نديده‌ايم كسى او را شرح حال نوشته باشد .
( 4 ) . حديث مرسل و ضعيف است .
( 5 ) . حديث ضعيف است : سند آن مشتمل بر عبدالعزيز بن عمران است و ذهبى دربارهء او در ميزان شمارهء ( 5119 ) مىگويد : بخارى گفته است : حديث او را نبايد نوشت ؛ و نسائى و برخى ديگر هم گفته‌اند : متروك است . « مَشْربهء امّ ابراهيم » كه در اين حديث آمده ، از صدقات پيامبر صلى الله عليه و آله و از اموال مُخَيرق است . از آن روى چنين نام گرفته كه ماريه همسر پيامبر صلى الله عليه و آله و مادر ابراهيم ، او را در اينجا به دنيا آورد و هنگام درد زايمان به يكى از چوب‌هاى اين مشربه چنگ آويخت . بنگريد به : وفاء الوفا ، ج 2 ، صص 35 و 36 .