تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 572

مقرر مىداشت ؟ ابن‌عباس در پاسخ او نوشت : بردگان در كنار رسول خدا صلى الله عليه و آله در جنگ حضور مىيافتند . اما اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله براى آنان سهمى از غنايم مقرر بدارد ، نه ، بلكه قدرى مرحمتى به آنان مىداد . همچنين در نامهء نجده درباره يتيم پرسش شده بود كه چه هنگام دورهء يتيمى او پايان مىيابد و از چه هنگام سهمى در غنايم براى او واجب مىشود . ابن‌عباس در پاسخ او نوشت : يتيم [ هنگامى كه به سن ازدواج برسد و رشد او احراز گردد ، مالش را به وى سپرند و ] « 1 » دوران يتيمىاش به پايان رسد و سهمى در غنايم جنگ برايش واجب شود . « 2 » 1061 - عثمان بن عمر براى ما نقل كرد و گفت : يونس از زهرى ، از يزيد بن هرمز براى ما حديث كرد كه نجده [ حرورى ] « 3 » هنگامى كه در دوران فتنه ابن زبير شورش كرد به ابن‌عباس نامه نوشت و در آن از سهم « ذى القربى » پرسيد كه از آن كيست ؟ ابن‌عباس در پاسخ گفت : [ از آنِ ما ] « 4 » از آن خويشاوندان پيامبر صلى الله عليه و آله است و پيامبر صلى الله عليه و آله خود در دوران حياتش اين سهم را به آنان مىداده است . عمر بعدها در اين باره پيشنهادى ديگر داشت كه آن را كمتر از حق خود دانستيم و نپذيرفتيم و از پذيرش آن سرباز زديم . پيشنهاد عمر به آنان اين بود كه [ از محل اين سهم ] كسانى را از اين خاندان كه ازدواج مىكنند يارى دهد ، بدهى بدهكارانشان را بپردازد و نادارانشان را مالى بدهد . او نپذيرفته بود كه بيش از اين به خويشاوندان رسول خدا صلى الله عليه و آله بدهد « 5 »