تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 573

1062 - قَعْنبى ، از سليمان بن بلال ، از بلال ، از جعفر بن محمد ، از پدرش ، از يزيد بن هرمز برايمان نقل كرد كه نجده به ابن‌عباس نامه نوشت و دربارهء خمس از او پرسيد كه به چه كسى تعلق مىگيرد . ابن‌عباس در پاسخ براى او نوشت : تو برايم نامه نوشته و از اين كه خمس از آن كيست پرسيده‌اى . ما مىگوييم : خمس از آن ماست ، اما طايفهء ما از دادن اين حق به ما خوددارى كردند . « 1 » 1063 - خلف بن وليد براى ما نقل كرد و گفت : ابومعشر ، از سعيد بن ابىسعيد حديث كرد كه گفته است : نجده به ابن‌عباس نوشت : برايم بنويس : ذوى القربى چه كسانىاند ؟ ابن‌عباس براى او نوشت : ما مدعى هستيم كه ما بنى هاشم همان ذوى القربىايم . اما طايفهء ما از دادن اين حق به ما خوددارى ورزيدند و گفتند : مقصود همه قريش است . « 2 » 1064 - هارون بن معروف براى ما نقل كرد و گفت : عتّاب بن بشير ، از خصيف ، از مجاهد نقل كرد كه دربارهء آيهء وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ للَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى « 3 » گفته است : پيامبر صلى الله عليه و آله و خويشاوندان او هيچ از زكات نمىخوردند و براى آنان حلال هم نبود . يك پنجم خمس از آن پيامبر صلى الله عليه و آله است ، يك پنجم خمس از آن خويشاوندان اوست ، يتيمان همين اندازه بهره دارند ، بينوايان همين اندازه سهم مىبرند و در راه ماندگان نيز همين اندازه حق دارند . « 4 »