ميان ما نوبت بندى كرد . ما مدينه را ترك گفتيم و به سرزمين خود آمديم و در آنجا آنچه را رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده بود به انجام رسانديم . در آن روزگار راهب ما مردى قارى از طايفهء طىء بود . آن راهب چون صداى اذان شنيد گفت : اين دعوت حق است . اما او خود گريخت و از آن پس ديده نشد . « 1 » 964 - سليمان بن احمد جرشى براى ما نقل كرد و گفت : جرير بن قاسم بن سليمان بُجَلى براى ما حديث كرد و گفت : ابن لهيعه براى ما نقل كرد : بكير بن عبداللَّه بن اشج برايمان نقل كرد و گفت : حسن بن على بن ابىرافع گفت : ابورافع برايم حديث كرد كه وى خود نامه‌اى از قريش براى رسول خدا صلى الله عليه و آله برده است . گويد : چون او را ديدم [ خداوند ] اسلام را به دلم افكند . گفتم : اى رسول خدا ، من به نزد آنان باز نمىگردم . فرمود : « ما نه پيمان مىشكنيم و نه فرستادگان را به زندان مىافكنيم . به نزد آنان باز گرد و اگر آنگاه همين ايمان كه مىگويى در دلت بود بازگرد » . ابورافع گويد : به نزد قريش باز گشتيم و آنگاه ديگر بار به حضور رسول خدا صلى الله عليه و آله آمدم و اسلام آوردم . راوى گويد : حسن به من گفته است : ابورافع از قبطيان بود . « 2 »