تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 362

مساهمون:

ص٣٦٢
750 - عبداللَّه بن نافع براى ما نقل كرد و گفت : مالك بن انس ، از ابن شهاب حديث كرد كه سهل بن سعد ساعدى برايش نقل خبر كرده است كه عُوَيْمِر عَجلانى نزد عاصم ابن عدى عجلانى رفت و از او پرسيد : اى عاصم ، به نظر تو اگر مردى مرد ديگرى را همراه همسر خود ببيند آيا او را بكشد و در اين صورت او را مىكشيد يا اين كه كارى ديگر بايد كرد ؟ اى عاصم ، در اين باره از رسول خدا صلى الله عليه و آله بپرس . عاصم در اين باره از رسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيد . آن حضرت اين پرسش را خوش نداشت و آن را نكوهيد . آنچه عاصم از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيد بر او سنگين آمد . چون نزد خاندان خود برگشت عويمر نزد او آمد و گفت : اى عاصم ، رسول خدا صلى الله عليه و آله به تو چه فرمود ؟ عاصم گفت : تو با من كار خوبى نكردى . رسول خدا صلى الله عليه و آله اين مسأله را كه تو درباره‌اش پرسيدى خوش نداشت . عويمر گفت : دست برنمىدارم تا آن كه خود در اين باره از رسول خدا صلى الله عليه و آله بپرسم . پس در حضور مردم نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله رفت و گفت : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، به نظر شما اگر مردى ، مردى ديگر را با همسر خود ببيند آيا او را بكشد و در اين صورت او را بكشيد يا اين كه كارى ديگر بايد كرد ؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « خداوند دربارهء مسأله تو و همسرت آيه نازل كرده است ؛ برو و او را بياور » . سهل مىگويد : در حالى كه من هم در ميان مردمى بودم كه نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله بودند آن زن و شوهر با همديگر لعان كردند . چون ملاعنه را به پايان بردند عويمر گفت : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، اگر او را نزد خود نگه دارم بر او دروغ بسته‌ام . [ او با همين توهّم ] پيش از آن كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از او بخواهد كه از همسرش جدا شود همسر خود را سه طلاقه كرد . مالك گويد : ابن شهاب گفته است : اين رسم زنان و مردان بود كه با همديگر ملاعنه مىكردند . « 1 »
هامش
( 1 ) . بخارى ( 5259 ، 5308 ) ، مسلم ( 1492 / ح 1 ) ، ابوداوود ( 2245 ) ، نسائى ( ج 6 ، صص 143 و 144 ) ، مالك در موطأ ( ج 2 ، صص 566 و 567 ) ، دارمى ( ج 2 ، ص 150 ) ، شافعى ( ج 2 ، ص 44 ) ، احمد ( ج 5 ، صص 336 و 337 ) ، بيهقى ( ج 7 ، صص 398 و 399 ) ، طبرانى ( 5676 ) ، و ابن حبان ( 8284 ) اين حديث را نقل كرده‌اند .