تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 361

و آن حضرت بر پرسنده خرده گرفت . پس از چندى عويمر عاصم را ديد . پرسيد : چه كردى ؟ گفت : همين اندازه مىدانم كه تو با من كار خوبى نكردى ؛ از رسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيدم و او پرسنده را نكوهيد . عويمر گفت : به خداوند سوگند به حضور رسول خدا صلى الله عليه و آله رسم . پس براى پرسش به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رفت اما ديد در اين باره بر او وحى نازل شده است . آن زن و مرد را خواست و با همديگر ملاعنه كردند . عويمر گفت : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، من آبروى او را بردم . من بر او دروغ بستم . عويمر پيش از آن كه پيامبر صلى الله عليه و آله او را به جدايى از همسرش فرمان دهد از او جدا شده بود ، و همين كار بعدها در مورد مرد و زنى كه مىخواهند لعان كنند رسم شد . سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بنگريد چگونه فرزندى به دنيا مىآورد ؛ اگر فرزندى كه آورد سيه چهره ، سياه چشم و درشت چشم و داراى ران‌هاى درشت بود آن مرد [ : شوهر او ] راست گفته است و اگر اين فرزند سرخ و سفيد و به رنگ وحره « 1 » بود آن مرد دروغ گفته است . راوى گويد : آن زن فرزند خود را بر همان اوصاف نخستى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده بود به دنيا آورد . « 2 » 749 - گفت : ابراهيم ، از پدرش برايم نقل خبر كرد كه گفته است : سعيد بن مسيب و عبيداللَّه بن عبداللَّه برايم نقل كردند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده بود : اگر فرزندى كه به دنيا آورد سياه چشم بود ، از آنِ همان مردى است كه متهم شده و اگر بور بود از آن شوى آن زن است » . بعدها كه فرزند به دنيا آمد سياه چشم بود . « 3 »