ابوبكر همچنين سرايى در سُنْح ؛ يعنى منطقهاى كه خانههاى بنى حارث بن خزرج در آن است داشت . سراى او در ميان خانههاى بنى حارث بود و اين همان سرايى است كه به هنگام درگذشت رسول خدا صلى الله عليه و آله ابوبكر در آن به سر مىبرد .
طلحة بن عبيداللَّه سراى خود را ميان سراى عبداللَّه بن جعفر كه بعدها به منيره رسيد ، و سراى عمرو بن زبير بن عوام ساخت . پس از او فرزندانش آن را سه قسمت كردند : سراى شرقى كه در جوار سراى منيره واقع است به يحيى بن طلحه رسيد ، سراى مجاور آن به عيسى بن طلحه رسيد و سراى ديگر نيز از آن ابراهيم بن محمد بن طلحه شد . امروزه اين هر سه سراى در دست اين خاندان است .
اسماء دختر ابوبكر در كنار سراى عايشه ، سراى خود را اختيار كرد . اين سرا در مقابل گوشهء سراى عبداللَّه بن ابىربيعه بود و آن را به فرزندان خود از زبير بن عوام وقف كرد و امروزه نيز در دست ايشان است .
صُهَيْب بن سنان ، هم پيمان بنى تيم ، سرايى اختيار كرد كه امروزه ميان سراى عيسى ابن موسى بن محمد بن على و سراى كُرز بن حبيب ، وابستهء حكم بن عاص ، واقع است .
اين سرا پيشتر ، از آن امّ سلمه دختر ابواميه بود و آن را به وى هبه كرد .
سراى بنى مخزوم
خالد بن وليد بن مغيره سراى خود را در بُطَيْحاء ساخت . امروزه اين سرا همان است كه ميان سراى اسماء دختر حسين و سنگ چينى كه در سراى عمرو بن عاص است واقع شده و در دست فرزندان ايوب بن سلمه از زادگان وليد بن مغيره است .
601 - گفت : عبدالعزيز بن عمران ، از يحيى بن مغيرة بن عبدالرحمان ، از پدرش برايم نقل خبر كرد كه گفته است خالد بن وليد از تنگى سراى خود به رسول خدا صلى الله عليه و آله شكايت