تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 114

( فائد گويد : ) « 1 » منقذ گور كن به من گفت : در قبرستان ، دو قبر است كه به سنگ ، فرش شده است : قبر حسن بن على و قبر عايشه همسر رسول خدا صلى الله عليه و آله . ما سنگ‌هاى اين دو قبر را از گورستان بيرون نمىبريم ( و به روايت وفاء الوفا جابه جا نمىكنيم ) . « 2 » هنگامى كه دوران فرمانروايى حسن بن زيد بر مدينه فرا رسيد فرزندان محمدبن عمر بن على بن ابىطالب بر سر تصاحب جويى كه در بيرون خانه‌هاى آل عقيل در قبرستان عمومى وجود داشت با آنان نزاع كردند و گفتند : قبر فاطمه در كنار همين جوى است . نزاع خود به نزد حسن بردند . حسن مرا خواست و دربارهء قبر فاطمه از من پرسيد . او را از آنچه از عبيداللَّه بن ابىرافع و از پيران باقيماندهء خاندان خود و همچنين از حسن ابن على شنيده بودم و نيز از اين سخن او كه گفته بود « مرا در جوار مادرم به خاك بسپاريد » آگاهاندم و سپس از اين سخن منقذ حفّار هم خبر دارم كه گفته بود قبر حسن بن على را سنگفرش ديده است . حسن بن زيد ( پس از شنيدن اين سخنان ) گفت : من بر همان سخنم كه تويى ، و بدين سان به تثبيت قنات آل عقيل از ابتدا تا انتهايش حكم كرد . 333 - ابوغسان ، از عبداللَّه بن ابراهيم بن عبيداللَّه براى ما نقل كرد كه جعفر بن محمد مىفرمود : فاطمه در خانه خود كه بعدها عمر بن عبدالعزيز آن را جزو مسجد كرد به خاك سپرده شد . اين چيزى است كه ابوغسان درباره قبر فاطمه برايم نقل كرده است . اما نوشته‌اى دربارهء او يافتم كه ياد آور مىشد عبدالعزيز بن عمران مىگفته است : او ( : فاطمه ) در خانه خود به خاك سپرده شد و همان گونه كه با پيكر رسول خدا صلى الله عليه و آله برخورد كردند با پيكر او هم برخورد كردند . او در همان جا كه جاى بسترش بود مدفون گشت . دليلش اين است كه او شبانه و در حالى كه بسيارى از مردم خبر نداشتند به خاك سپرده شد « 3 » 334 - ابوعاصم بن نبيل براى ما نقل كرد و گفت : كهمس بن حسن ما را حديث كرد و