تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 113

او از پدرش شنيده است كه قبر فاطمه در انتهاى كوچه‌اى است كه ميان سراى عقيل و سراى ابونُبَيه قرار دارد . اسماعيل مىگويد : وى جايى را كه پدرش جاى قبر فاطمه معرفى كرده است ذرع كرده و از آنجا تا جويى كه در سراى عقيل است بيست و سه ذراع و تا جوى ديگر كه ( در آن سمت مقابل بوده ) سى و هفت ذراع بوده است . « 1 » 330 - گفت : راويى ثقه به من خبر داده و گفت : گفته مىشود مسجدى كه در جوار آن در سمت شرقىاش بر جنازه كودكان نماز خوانده مىشود ، خيمه‌اى از آنِ زنى سياه پوست به نام رقيه بوده است . آن خيمه را حسن بن على در آنجا گذاشته بود تا نگهبان قبر فاطمه باشد . قبر فاطمه را جز رقيه كسى ديگر نمىدانست . « 2 » 331 - گفت : عبدالعزيز بن عمران ، از حماد بن عيسى ، از جعفر بن محمد ، از پدرش نقل كرد كه گفته است : على فاطمه را شبانه در خانهء خود كه بعدها جزو مسجد شد ، به خاك سپرد . بنابراين قبر فاطمه در مسجد النبى ، در كنار درِ مسجد و روبروى سراى اسماء دختر حسين بن عبداللَّه بن عبيداللَّه بن عباس است . ابوزيد بن شبه گويد : گمان مىكنم اين حديث غلط است ؛ زيرا آنچه در تاريخ پذيرفته شده ، اين است كه در جايى ديگر است . 332 - ابوغسان ، از محمد بن اسماعيل ، از فائد ، وابستهء عبادل نقل كرد كه عبيداللَّه‌بن على به نقل از گذشتگان خاندان خود او را آگاهانده است كه حسن بن على فرمود : مرا در گورستان در جوار مادرم به‌خاك بسپاريد . او نيز در قبرستان در جوار فاطمه به‌خاك سپرده شد . مقابل دريچه‌اى كه از خانه نبيه بن وهب به كوچه گشوده است . اين كوچه عمومىاز ميان قبر و سراى نبيه مىگذرد و گمان مىكنم عرض آن هفت ذراع به ذراع سقايان است .