تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإختصاص ( اختصاص ) ( فارسى ) — صفحة 494

مساهمون:

ص٤٩٤
پروردگار تبارك و تعالى مىفرمايد : به رحمت من به بهشت درآييد ، به عفو من از آتش رهايى يابيد و به اعمال خود بهشت را قسمت كنيد . به عزت و جلالم سوگند ، يقين شما را به سراى جاودانگى و سراى گراميداشت درآورم . چون بدان سراى درآيند به قامت اندازهء آدم عليه السّلام يعنى شصت ذراع ، به جوانى و طراوت عمر عيسى عليه السّلام يعنى سى و سه ساله و در زبان به زبان محمد صلّى اللّه عليه و آله يعنى عربى و سرانجام در نكو صورتى به سيماى يوسف عليه السّلام باشند . سپس از چهره‌هايشان نور بالا رود و در سلامت از نيرنگ دل ايوب را دارند . « 1 » * از همو ، از عوف ، از جابر ، از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه فرموده است : بهشت چهار تا است و اين سخن خداوند است كه مىفرمايد :
وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ
« 2 » . مقصود از اين آيه مردى است كه هوسى از هوس‌هاى دنيا كه نافرمانى خدا است يورش مىآورد و او مقام پروردگار خويش را به ياد مىآورد و از بيم او اين هوس را وامىگذارد . اين آيه دربارهء او است و اين دو بهشت نيز براى مؤمنان و پيشى گيرندگان است . اما اين‌كه فرمود :
وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ
« 3 » مقصود دو بهشتى است كه نه در قرب ، بلكه در فضل و مرتبه پايين‌تر از آن دو بهشت ديگر هستند . در اين بهشت‌هاى چهارگانه ميوه‌هايى است كه در فراوانى ، برگ درختان و ستارگان آسمان را مانند . بر پيرامون اين بهشت‌هاى چهارگانه نيز ديوارهايى است كه طول هركدام مسافت پانصد سال است . يك آجر آن‌ها از نقره ، يك آجر از طلا ، يك آجر از مرواريد و يك آجر از ياقوت ، ملاط آن‌ها از مشك و زعفران و كنگره‌هاى آن‌ها نيز نورى پر درخشش است كه مرد چهرهء خود را بر آن‌ها مىبيند . اين ديوار را هشت در است و هردرى دو لنگه دارد كه عرض هركدام به اندازهء مسافت دويدن يك اسب اصيل در مدت يك سال است . « 4 » * از همو ، از عوف ، از جابر ، از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه فرموده است : زمين بهشت سنگفرشش نقره ، خاكش ورس و زعفران ، خاكروبه‌اش مشك و سنگريزه‌اش مرواريد و
هامش
( 1 ) . حديث را بنگريد در : بحار الانوار ، ج 8 ، ص 218 - م . ( 2 ) . رحمن / 46 : و هركس را كه از مقام پروردگارش بترسد دو باغ است . ( 3 ) . رحمن / 62 : و غير از آن دو باغ دو باغ ديگر نيز هست . ( 4 ) . حديث را بنگريد در : بحار الانوار ، ج 8 ، ص 218 - م .