انار هفتاد جامهء فاخر است كه ناظران آفريدهء خدا تاكنون نديدهاند . پيش مىروند و برخى از غلامان نيز پيشاپيش آنها روانه مىشوند تا به همسرانشان كه بر درهاى بهشت ايستادهاند مژده دهند .
فرموده است : پس چون آن مؤمن به همسر خويش نزديك مىشود ، همسر به او نگاهى مىافكند و بىآنكه بدىاى در ميان باشد با او اظهار ناآشنايى مىكند و مىگويد : محبوب من ، در حالى از نزد من رفتى كه چنين نبودى !
فرموده است : مرد مىگويد : محبوب من ، مرا مىنكوهى كه چنين باشم ؟ در حالى كه من به نور وجه پروردگار خويش نگريستهام و صورتم از نور وجه او چنين نورانى شده است .
سپس نگاه خود را از او برمىدارد و لختى بعد دوباره در او مىنگرد و اينبار مىگويد :
محبوب من ، من درحالى از نزد تو رفتم كه چنين نبودى ! مىگويد : محبوب من ، مرا مىنكوهى كه چنين باشم ، در حالى كه من به چهرهء آنكس كه به نور وجه پروردگارم نگريسته است نگريستهام و چهرهام از فروغ آنكس كه به نور وجه پروردگارم نگريسته هفتاد بار نورانى شده است . پس از همان آستانهء خيمه خود را به آغوش او مىافكند و خداوند نيز به آنان لبخند مىزند « 1 » . آنها همچنين بانگ برمىآورند :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ
« 2 » .
فرموده است : سپس خداوند به پيامبران اجازه مىفرمايد . پس مردى در ميان كاروانى بيرون مىآيد . فرشتگان پيشاپيش آنان و به حرمت او صف مىآرايند و نورى پيشاپيش آنها روان مىشود . بهشتيان به او نظر مىافكنند و چشمان خود به او مىدوزند و مىگويند : اين كيست ؟ براى خداوند عزيز است !
فرموده است : فرشتگان در پاسخ مىگويند : اين همان است كه او را بهدست خود آفريد ، از روح خود در او دميد و نامها را به او آموخت . اين آدم است كه اينك به او اجازه داده شده است در پيشگاه خداوند حضور يابد .
هامش
( 1 ) . به توضيح صفحههاى پيشين درباره معناى لبخند و خنده آن هنگام كه به خداوند نسبت داده شود بنگريد - م .
( 2 ) . فاطر / 34 : سپاس خدايى را كه اندوه را از ما بزدود . به راستى پروردگار ما آمرزنده و حقشناس است .