فداى تو باد . « 1 »
امام صادق عليه السّلام آنگاه [ از ابو حنيفه ] پرسيد : اى ابو حنيفه ، نزد شما قتل سنگينتر است يا زنا ؟ گفت : قتل . فرمود : پس چگونه خداوند در قتل به دو شاهد و در زنا به چهار گواه فرمان داده است ؟ چگونه اين نكته به قياس درك شود ؟
اى ابو حنيفه ، آيا ترك نماز سختتر است يا ترك روزه ؟ گفت : ترك نماز . فرمود : پس چگونه زن روزهء خود را قضا كند ولى نمازهاى خود را قضا نكند ؟ چگونه اين مسأله به قياس درك شود ؟
ابو حنيفه ، اى تيرهبخت ! زنان در كار و كسب ناتوانترند يا مردان ؟ گفت : زنان . فرمود : پس چگونه خداوند براى زن يك سهم [ از ارث ] و براى مرد دو سهم قرار داده است ؟ چگونه اين به قياس درك شود ؟
اى ابو حنيفه ، غائط آلودهتر است يا منى ؟ گفت : غائط . فرمود : پس چگونه است كه از پس غائط استنجا لازم است و از پس منى غسل ؟ چگونه اين به قياس درك شود ؟
اى ابو حنيفه ، واى بر تو ! مىگويى من به زودى همانند آنچه خداوند فروفرستاده است خواهم فرستاد ؟ گفت : پناه بر خدا كه چنين سخنى بگويم . فرمود : اما تو و يارانت بىآنكه بدانيد ، همين سخن را مىگوييد .
پس ابو حنيفه گفت : فدايت شوم . برايم حديثى نقل كن تا آن را از تو نقل كنيم . فرمود : پدرم محمد بن على عليه السّلام ، از پدرش على بن حسين عليه السّلام ، از پدرش حسين بن على عليه السّلام ، از پدرش على ابن ابى طالب عليه السّلام نقل كرده كه فرموده است : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : خداوند پيمان اهل بيت از اعلى عليين ستانده و سرشت شيعهها را از ما گرفته است و اگر همهء آسمانيان و زمينيان بكوشند چيزى از اين را تغيير دهند ، بدان توان نخواهند يافت .
راوى گويد : پس ابو حنيفه سخت گريست و يارانش نيز سخت گريستند . آنگاه بيرون رفتند و آنان نيز بيرون رفتند . « 2 »
هامش
( 1 ) . تا اين بخش از حديث را كلينى به نقل از على بن ابراهيم آورده است . بنگريد به : الكافى ، ج 3 ، ص 297 - ح .
( 2 ) . مجلسى در بحار الانوار ( ج 10 ، ص 204 ) آورده است - م .