فصل چهارم : گريختن بعضى از ياران امام ( ع ) به سوى معاويه
الف - نجاشى
مقيس بن عمرو بن مالك ، مشهور به « نجاشى » از شاعرانصدر اسلامو يكىاز ياران امام على عليه السلام است . نجاشى از كسانى بود كه با سرودههاى خود مردم را به سپاه على عليه السلام مىخواند ، از سويى مردم را براى پيكار مىشورانْد و از سويى معاويه و يارانش را رسوا مىساخت و زشتكارىهاى آنان را آشكار مىكرد . چون در ماه رمضان با شراب ، روزهخوارى كرد ، امام عليه السلام بر او مثل ديگر معصيتكاران حد جارى كرد و خدمات گذشتهاش على عليه السلام را از اجراى حدّ الهى باز نداشت . نجاشى كه سرسختى و قاطعيتِ امام را در اجراى حدود الهى ديد و اينكه چيزى مانع از اجراى حد نيست - و فكر نمىكرد امام تا اين اندازه سختگير باشد - از ايشان كناره گرفت و به معاويه پيوست .
ب - قعقاع بن شور
از زندگانى او چندان اطّلاعى در دست نداريم . پس از قدامة بن عجلان ، فرماندار كَسكَرْ شد . به گفتهء ابن ابى الحديد ، فرماندار « مسيان » هم شد . بيت المال را صرف عياشى و كامجويىهاى خود كرد و چون فهميد كه امير مؤمنان از كار او آگاه شده