باقىماندهء [ حلالِ ] خداوند براى شما بهتر است و من بر شما نگاهبان نيستم . « 1 » هنگامى كه نامهام به تو رسيد ، وظايفى كه بر عهدهات بود ، سامان ده تا شخصى را روانه كنيم و از تو تحويل بگيرد » .
آنگاه رويش را بهسوى آسمان مىكرد و مىگفت : « بار خدايا ! تو مىدانى كه من نه آنان را به ستم كردن بر بندگانت فرمان دادم و نه به كنار گذاردن حقوق تو » .
سخنرانىها ، موعظهها و سفارشهاى او به كارگزارانش هنگامى كه آنان را به سوى كارها روانه مىكرد ، بسيار است و از بازگو كردنش صرفنظر كردم تا كتابم طولانى نشود ؛ گرچه تمامى آنها زيباست . « 2 »
م - كيفر دادن كارگزاران خيانتپيشه
214 . امام على عليه السلام - از سفارشنامهاش به مالك اشتر در مراقبت از كارگزاران - : اگر يكى از آنان دست به خيانتى زد و گزارش بازرسان تو بر آن خيانت ، همداستان بود ، بدين گواه بسنده كن و كيفر او را با تنبيه بدنى به دو برسان و از كارى كه كرده است ، بازخواست كن . سپس او را خوار بدار و خيانتكار شمار و طوق بدنامى را بر گردنش بياويز . « 3 »
هامش
( 1 ) . اقتباس از سورهء اعراف : آيهء 85 وهود : آيهء 85 و 86 .
( 2 ) . الاستيعاب : ج 3 ص 210 .
( 3 ) . الإمام عليّ عليه السلام - مِن عَهدِهِ إلى مالِكٍ الأَشتَرِ في مُراقَبَةِ العُمّالِ - : فَإِن أحَدٌ مِنهُم بَسَطَ يَدَهُ إلى خِيانَةٍ اجتَمَعَت بِها أخبارُ عُيونِكَ ، اكتَفَيتَ بِذلِكَ شاهِداً ، فَبَسَطتَ عَلَيهِ العُقوبَةَ في بَدَنِهِ ، وأخَذتَهُ بِما أصابَ مِن عَمَلِهِ ، ثُمَّ نَصَبتَهُ بِمَقامِ المَذَلَّةِ ، ووَسَمتَهُ بِالخِيانَةِ ، وقَلَّدتَهُ عارَ التُّهَمَةِ ( نهج البلاغة : نامهء 53 ) .