تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الزواج الموقت عند الصحابة والتابعين ( ازدواج موقت در رفتار و گفتار صحابه و تابعين ) ( فارسى ) — صفحة 89

مساهمون:

ص٨٩
نمىشود كه وى قائل به متعه باشد ؛ زيرا كه شايد او معتقد به نسخ آيه باشد . بايد گفت : اولًا از سدّى نظرى مخالف با آنچه تفسير شد و اينكه آيه نسخ شده باشد ، نرسيده است . ثانياً : هر كس در مورد معتقدان به جواز متعه سخن به ميان آورده ، نام سدّى را نيز ذكر كرده است و اين قرينه در اينجا كافى است .

10 - حَكَم بن عتيبه ( متوفاى 125 ه‍ . )

الف ) طبرى گفته است : محمد بن مثنّى ، از محمد بن جعفر ، از شعبه نقل مىكند كه از حَكَم پرسيدم ، آيهء :
« وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ . . . »
. . .
« . . . فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ . . . »
نسخ شده است ؟ گفت : نه . ب ) حكم مىگويد : على رضى الله عنه گفت : اگر عمر مردم را از متعه منع نمىكرد ، هيچ‌كس جز بدبخت ، مرتكب زنا نمىشد . « 1 »

حكم كيست ؟

در بارهء او گفته‌اند : پيشواى بزرگ و عالِم اهل كوفه بوده و از أبي جحيفه و ابن ابى ليلى و نخعى و سعيد بن جبير و عكرمه و طاووس و مجاهد و . . . حديث نقل كرده است و اعمش و ابان بن تغلب و اوزاعى و ابو عوانه . . . نيز از او نقل حديث كرده‌اند :
هامش
( 1 ) . جامع البيان ، ج 4 ، ص 18 ، شماره 7115 ؛ الكشف و البيان ، ج 3 ، ص 286