اجازهء ولىّ او ازدواج صورت مىگيرد و هرگاه مدت تمام شد ، مرد هيچ حقى بر آن زن ندارد و زن هم كارى با آن مرد ندارد و بر او است كه رحم خود را با عدّه نگه داشتن استبرا كند . ارثى نيز ميان آن دو نيست ؛ يعنى هيچيك از ديگرى ارث نمىبرند . « 1 »
سدّى كيست ؟
او ابو محمد حجازى ، اسماعيل بن عبد الرحمن بن ابى كريمه ، پيشوا و مفسّر است كه از انس بن مالك و ابن عباس روايت نقل كرده و شعبه و سفيان ثورى و . . . نيز از او حديث نقل كردهاند .
گويند : او أبو هريره و امام حسن بن على عليهما السلام را ديده است .
نسائى مىگويد : احاديث او شايسته است . يحيى بن سعيد قطان نيز بر اين باور است كه مشكل و مانعى در قبول احاديث او نيست .
احمد بن حنبل نيز گفته است : او ثقه است . ابن عدى مىگويد : او نزد من راستگو است .
ذهبى مىگويد : سدّى از شعبى به قرآن آگاهتر است . « 2 »
ليكن به نظر مىرسد نظريهء علما متفاوت است ؛ مامقانى مىگويد : آنچه در مورد او به دست مىآيد ، اين است كه او نيكو بوده و به اصطلاح حسن است . « 3 »
گاهى نيز گفتهاند : از اينكه سدّى بگويد : آيه در مورد متعه است ، فهميده
هامش
( 1 ) . جامع البيان ، ج 4 ، ص 18 ، شماره 7179 ؛ تفسير ابى حيان ، ج 3 ، ص 218
( 2 ) . سير اعلام النبلاء ، ج 5 ، ص 264
( 3 ) . تنقيح المقال ، ج 1 ، ص 137