ب ) سيوطى گويد : ابن انبارى در كتاب المصاحف از سعيد بن جبير قرائت ابىّ بن كعب را به اين صورت نقل كرد : « . . .
فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ
. . . »
إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى » . « 1 »
ج ) ابو حيّان اندلسى مىگويد : قرائت ابن عباس و ابىّ بن كعب و سعيد بن جبير چنين است : « . . .
فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ
. . . » إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى » . « 2 »
ابىّ بن كعب كيست ؟
در مورد وى گفتهاند : سرور قاريان بود و در عقبه و بدر حضور داشت و قرآن را در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله گردآورد و بر آن حضرت صلى الله عليه و آله عرضه كرد و علوم پربركتى از ايشان حفظ كرد و در علم و عمل پيشى داشت . پيامبر صلى الله عليه و آله به او گفت : خداوند به من فرمود كه قرآن را بر تو بخوانم و همچنين آن حضرت او را سرور انصار خواند .
ابىّ بن كعب يكصد و شصت و چهار حديث نقل كرده است ، سه حديث در صحيح بخارى و مسلم ( به اتفاق ) آمده و سه حديث در بخارى به طور خاص و هفت حديث از او در صحيح مسلم جداگانه آمده است و در كتب ششگانه شصت و چند حديث آمده است . « 3 »
گفتنى است علّامه ( در خلاصة الأقوال ) و ابن داود او را جزو معتمدين
هامش
( 1 ) . در المنثور ، ج 2 ، ص 140 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 15 ، ص 276
( 2 ) . تفسير المحيط ، ج 3 ، ص 218 ؛ الغدير ، ج 6 ، ص 233
( 3 ) . سير اعلام النبلاء ، ج 1 ، ص 402