ه ) ابن عبد ربّه از ابن عباس نقل مىكند كه گفت : نخستين فرزندى كه به واسطهء متعه به وجود آمد ، از آل زبير بود . « 1 »
گفتنى است : حاشيهنويس در اينجا ، در حالى كه نااميد بوده ، از درِ مكر و حيله وارد مىشود و عبارت را به خلاف ظاهر تفسير و توجيه مىكند كه منظور از متعه در اينجا ، متعهء حج است ، نه متعهء نساء ، ولى همانگونه كه اشاره كرديم ، اين مكر و حيله در حال نااميدى است ، گويا وى اصلًا اين گفتگو را نخوانده و اعتراض ابن زبير به ابن عباس را نديده است كه مىگويد : آيا به ازدواج متعه فتوا مىدهى ؟ !
اسماء بنت أبو بكر كيست ؟
اسماء مادر عبد الله و عروه فرزندان زبير بن عوام هستند و او خواهر عايشه و از آخرين كسانى است كه هجرت كرد و ده سال از عايشه بزرگتر « 2 » بود و چند روز بعد از كشته شدن فرزندش در سال 73 ، از دنيا رفت . « 3 »
او در حالى كه به عبد الله حامله بود ، مهاجرت كرد و در يرموك به
هامش
مدتى گذشت و آنگاه پيراهن ديگر آورد و به وسيله آنها مرا متعه كرد و من به تو حامله شدم ، پس تو فرزند متعه هستى ! حالا بگو از كجا اين خبر به گوش تو رسيد ؟ گفت : از ابن عباس شنيدم . مادرش گفت : آيا من تو را از تماس با بنى هاشم منع نكردم ، و نگفتم - مواظب باش - آنها زبانهاى غير قابل تحمل و غالبى دارند .
( كتاب الاستغاثه ، ص 145 ، مستدرك الوسائل ، ج 14 ، ص 450 ) .
( 1 ) . عقد الفريد ، ج 4 ، ص 13
( 2 ) . سير أعلام النبلاء ، ج 2 ، ص 295 ؛ العبر ، ج 1 ، ص 82 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 12 ، ص 398
( 3 ) . الاستيعاب ، ج 4 ، ص 1781 ؛ نساء مبشرات بالجنه ، ج 2 ، ص 159