11 - ربيعة بن اميه
الف ) در كتاب موطأ آمده است : مالك از ابن شهاب و او از عروة بن زبير نقل كرده است كه خوله « 1 » دختر حكيم بر عمر بن خطاب وارد شد و به او گفت : ربيعة بن اميه زنى را متعه كرده و او حامله است ، عمر با ناراحتى ، در حالى كه عبايش بر زمين كشيده مىشد ، بيرون آمد و گفت :
اين متعه است ، اگر زودتر مىدانستم ، او را سنگسار مىكردم . « 2 »
و سند اين روايت نيز نزد آنها صحيح و همهء رجال آن ثقه هستند .
ب ) عبد الرزاق از عروه نقل مىكند كه ربيعة بن اميّة بن خلف با يكى از زنان ( بردهزادگان ) ازدواج كرد ، با گواهى دو زن ، يكى خوله دختر حكيم و او زنى صالح بود .
آنها وقتى متوجه شدند كه آن زن ، حامله شده ، بسيار ناراحت شدند و خوله اين ماجرا را براى عمر بازگو كرد . عمر در حالى كه از عصبانيت گوشهء عبايش را مىكشيد ، برخاسته ، بر فراز منبر رفت و گفت : به من خبر رسيده كه ربيعة بن اميه بردهزادهاى را متعه كرده است . اگر دستم به او مىرسيد سنگسارش مىكردم . « 3 »
هامش
( 1 ) . منتخب كنز العمال ، ج 6 ، ص 404 ؛ تاريخ المدينه ، ج 2 ، ص 717 ، در اين كتاب « فحملت » ، « فولدت منه » آمده است ؛ يعنى فرزندى از او به دنيا آورد .
( 2 ) . موطأ ، ج 2 ، ص 54 ، ح 42 ؛ مسند شافعى ، ص 132 ؛ الام ، ج 7 ، ص 235 ؛ سنن كبرى ، ج 7 ، ص 206 ؛ در المنثور ، ج 2 ، ص 141 ؛ الاصابه ، ج 1 ، ص 514
( 3 ) . مصنف عبد الرزاق ، ج 7 ، ص 503 ؛ مسند شافعى ، ص 132 ؛ الاصابه ، ج 1 ، ص 514