10 - سلمة بن اميّه
الف ) ابن حزم گويد : گروهى از اصحاب سلف ، از جمله . . . معبد و سلمه فرزندان اميّة بن خلف ، معتقد به جواز و حلّيت متعه بودند . « 1 »
ب ) عبد الرزاق از ابن جريج ، از عمرو بن دينار ، از طاووس ، از ابن عباس نقل مىكند كه گفت : عمر جز امّ اراكه مراعات كسى را نمىكرد .
او در حالى كه حامله بود ، بيرون آمد ، عمر از حمل او پرسيد ، امّ اراكه پاسخ داد : سلمة بن امية بن خلف مرا متعه كرد .
وقتى ( ابن ) صفوان بعضى از گفتههاى ابن عباس را نپذيرفت ، ابن عباس گفت : از عمويت بپرس كه متعه كرده است يا نه ؟ « 2 »
به نظر مىرسد كه انكار و عدم پذيرش ، از سوى فرزند صفوان بوده نه خودِ او . و سلمة بن اميه كه امّ اراكه را در عصر عمر متعه كرد ، عموى ابن صفوان است و نكتهء ديگر اينكه اين مناقشات در عصر ابن زبير بوده ، در حالى كه صفوان در زمان عثمان از دنيا رفت . پس اين ابن صفوان بود كه به اين قضيه اعتراض داشت و سرانجام همراه ابن زبير در مكه به قتل رسيد .
ج ) ابن حزم گويد : فرزندان ( پسران ) امية بن خلف جمحى ، عبارت بودند از على ، صفوان ، ربيعه ، مسعود و سلمه .
فرزند سلمة بن اميه ، معبد بن سلمه و مادر معبد امّ اراكه بود . سلمه او
هامش
( 1 ) . محلى ، ج 9 ، ص 519 ؛ شرح زرقانى ، ج 3 ، ص 154 ، ح 1178
( 2 ) . مصنف عبد الرزاق ، ج 2 ، ص 499