تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الزواج الموقت عند الصحابة والتابعين ( ازدواج موقت در رفتار و گفتار صحابه و تابعين ) ( فارسى ) — صفحة 38

مساهمون:

ص٣٨
ج ) عبد الرزّاق از ابن جريج و او از عطا نقل مىكند كه گفت : نخستين كسى كه در مورد متعه از او شنيدم ، صفوان بن يعلى بود . ( عطا ) گفت : صفوان از يعلى برايم نقل كرد كه معاويه ، در طائف زنى را متعه كرد . سخنش را نپذيرفتم . نزد ابن عباس رفته از وى پرسيديم ، گفت : بله ، چنين است . باز آن را در دلم نپذيرفتم ، تا اينكه جابر بن عبد الله آمد و ما به منزلش رفتيم ، مردم مطالب مختلفى پرسيدند و آنگاه از متعه سخن به ميان آمد . جابر گفت : بله ، ما در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و ابو بكر و عمر متعه مىكرديم و . . . « 1 » شكى نيست كه از معاويه بعد از وفات پيامبر صلى الله عليه و آله ازدواج موقت صورت گرفته است ، چون : اولًا : در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله در جواز متعه تا روز فتح ( بنا بر حديث سبره و نيز فتح مكه و جنگ اوطاس طبق حديث جابر « 2 » ) كسى ترديدى نداشته است و ثانياً : معنا ندارد كه با وجود پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله از ابن عباس و جابر در اين زمينه سؤال شود . ثالثاً : طبق اين روايت تولد عطا در سال پنجاه هجرى بوده است « 3 » و معاويه در سال فتح مكه مسلمان شد ، يعنى همان سالى كه مدعى تحريم آن شده‌اند .
هامش
( 1 ) . همان ، ص 496 ( 2 ) . شرح زرقانى ، ج 3 ، ص 154 ( 3 ) . سير اعلام النبلاء ، ج 6 ، ص 143 ، در مورد معاويه گفتهء اسحاق بن ابراهيم حنظلى كافى است كه مىگويد : در فضيلت معاويه از پيامبر اكرم هيچ روايت صحيحى نيست . موضوعات ابن جوزى ، ج 2 ، ص 24 ، لآلى المصنوعه ، سيوطى ، ج 1 ، ص 388 ؛ فوائد مجموعه شوكانى ، ص 407 ؛ تاريخ المدينه ، ج 2 ، ص 718 ؛ عمدة القارى ، ج 16 ، ص 249 ؛ ارشاد السارى ، ج 6 ، ص 141 ؛ فتح البارى ، ج 7 ، ص 83